Αποτελέσματα εκλογών ΕΛΜΕ Νομού Χαλκιδικής

ΟΧΙ ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΣΑΓΟΝΙΑ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΗΣ

Φιριπή Παρασκευή                                                                       Ν. Μουδανιά 21.11.2012

Αιρετός ΠΥΣΔΕ Χαλκιδικής, ΠΕ 13, ΝΟΜΙΚΟΣ

Της «ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ

ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ Ν. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ»

Εκλ. Αιρετός ΑΠΥΣΔΕ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Γενικό Λύκειο Ν. Μουδανιών                                                                                                        

ΟΧΙ

ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΣΑΓΟΝΙΑ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑ  ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΗΣ

Με υπερεπείγουσα εγκύκλιό του, το Υπουργείο Παιδείας Θρησκευμάτων Πολιτισμού και Αθλητισμού και σε εφαρμογή του ν. 4093/21010, όπως αυτός ισχύει σήμερα, ζητά την παράδοση στην κυριολεξία και τη θέση τους στην «αυτοδίκαιη αργία» συναδέλφων εκπαιδευτικών οι οποίοι είτε τιμωρήθηκαν ήδη για πειθαρχικά παραπτώματα  με οριστική ή προσωρινή παύση, είτε εκκρεμεί σε βάρος τους πειθαρχική δίωξη που δεν έχει τελεσιδικήσει, καθώς και όσοι  έχουν τιμωρηθεί από ποινικό δικαστήριο για συγκεκριμένα ποινικά αδικήματα ή κάποτε “στερήθηκαν την προσωπική τους ελευθερία”, είτε βάσει  δικαστικής απόφαση είτε  βάσει  εντάλματος προσωρινής κράτησης που εξεδόθη για οποιοδήποτε λόγο, ακόμη και αν στη συνέχεια ήρθη η προσωρινή κράτησή του. Το οικείο όργανο με διαπιστωτική του πράξη, θα θέτει τον εκπαιδευτικό σε αργία μέχρις ότου συζητηθεί η υπόθεσή του, γεγονός που σημαίνει ταυτόχρονη και ισόχρονη περικοπή των αποδοχών του κατά 75%. Το αυταρχικό κράτος παραβιάζει κατάφωρα βασικές αρχές του  ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ της χώρας, κλονίζει συθέμελα την αρχή της ασφάλειας του δικαίου και στερεί από τον καθένα από εμάς, το τεκμήριο νομιμότητας, βασική αρχή του ποινικού δικαίου, ελάχιστο δείγμα  νομικού πολιτισμού.

Αυτό που επιχειρείται είναι απλό και διακριτό. Ο κάθε  διευθυντής- αξιολογητής και πειθαρχικός προϊστάμενός μας, ο οποίος θα κληθεί να λειτουργήσει κυρίως ως manager οικονομικής μονάδας και όχι ως διευθυντής σχολείου, ανάλογα με το πώς αυτός κρίνει, «με ποιούς τα πάει καλά και ποιούς όχι», υπό το κράτος απειλής πρόκλησης άσκησης πειθαρχικής δίωξης και άρα της αυτοδίκαιης θέσης μας σε αργία, θα είναι αυτός που θα  χειραγωγεί τους εκπαιδευτικούς, κατά τ΄αλλα παιδαγωγούς,  αυτός που θα αποφασίζει για την επιβίωσή μας, τη ζωή και την αξιοπρέπεια της οικογενείας μας.

Συνάδελφοι πείτε όχι με την στάση σας, την ψήφο σας, την συλλογικότητα και την αλληλεγγύη σας σε αυτό που επιχειρείται σε βάρος μας, στο συνταγματικό πραξικόπημα που συρρικώνει για άλλη μία φορά τη δημόσια δωρεάν παιδεία και την παιδαγωγική ελευθερία,  που δεν εξυπηρετεί καθόλου τους καταστρεπτικούς για την  Ελληνική κοινωνία  σκοπούς της τρόικα και των οργάνων της.

 Συναδελφικά, Βούλα Φιριπή

Υποψήφιοι για τις εκλογές ανάδειξης νέου ΔΣ της ΕΛΜΕ Χαλκιδικής

ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ

ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ Ν. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ ΝΕΟΥ ΔΣ ΤΗΣ ΕΛΜΕ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

ΑΛΕΜΙΔΟΥ ΘΩΜΑΗ του Γεωργίου

ΒΛΟΣΤΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Ευθυμίου

ΓΚΙΩΣΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ (ΦΙΛΙΩ) του Νικολάου

ΖΗΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΑ του Βασιλείου

ΚΑΛΦΑ ΞΑΝΘΙΠΠΗ του Αλεξάνδρου 

ΚΑΝΤΑΡΤΖΗΣ ΦΩΤΗΣ του Ιορδάνη

ΚΟΥΤΙΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Λαυρεντίου 

ΚΟΥΤΣΑΚΑΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ του Αποστόλου

ΛΕΚΚΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Αναστασίου

ΛΗΣΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ του Ιωάννη 

ΜΕΛΙΣΣΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Κων/νου 

ΜΟΣΧΟΠΟΥΛΟΣ ΜΟΣΧΟΠΟΥΛΟΣ του Μιχαήλ

ΜΟΥΤΑΦΤΣΗ ΖΑΦΕΙΡΙΑ (ΖΑΦΗ ) του Γεωργίου 

ΝΑΣΙΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Ιωάννη 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Βασιλείου 

ΠΟΛΙΤΟΥ ΚΡΥΣΤΑΛΛΩ του Δημητρίου

ΣΤΑΘΗ ΜΑΡΙΑ του Ιωάννη

ΣΤΙΝΗ ΙΩΑΝΝΑ του Γεωργίου

ΤΑΣΙΟΥ ΜΑΡΙΑ του Μιλτιάδη

ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ( ΛΙΑ ) του Κυριάκου



Για ΕΕ

ΦΙΡΙΠΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ( ΒΟΥΛΑ ) του Ευαγγέλου

ΠΥΡΟΒΑΛΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

Προκήρυξη της Ανασυγκρότησης του Συνδικαλιστικού Κινήματος Ν. Χαλκιδικής για τις εκλογές ΕΛΜΕ

Αφίσα για εκλογές ΕΛΜΕ

Δήλωση του Θανάση Αγαπητού

Για το δικαίωμα αλλά και την  υποχρέωση του αγώνα 
Θανάσης Αγαπητός

Προς τους μαθητές μου, τους γονείς τους και τους συναδέλφους μου, τους συντρόφους μου στη δουλειά και τον αγώνα.

Ως δάσκαλος, σκεπτόμενος άνθρωπος, αλλά και ως ενεργός πολίτης που ασχολείται με τα κοινά για πάνω από 30 χρόνια θα ήθελα να σας απευθύνω αυτά τα λίγα λόγια.

Την Παρασκευή 16/11/12 στις 11:45 πμ με το τέλος της εκδήλωσης του σχολείου μου για την επέτειο του Πολυτεχνείου ( 107ο  Δημοτικό Σχολείο - Τμήμα Ένταξης παιδιών με ειδικές ανάγκες), έγινε με κινηματογραφικό τρόπο μπροστά στα μάτια των παιδιών, η απαγωγή - σύλληψή μου και μεταφορά μου στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, από 4 άνδρες της ασφάλειας.

Όλα αυτά παραμονή της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου ενάντια στη χούντα, οδηγώντας μας σε συνειρμούς για μια νέα χούντα ενάντια στο λαό σήμερα. Μια περιστολή της ελευθερίας που έρχεται να συμπληρώσει τον οικονομικό και κοινωνικό σφαγιασμό.

Παρέρχομαι την κατηγορία σε βάρος μου, ως παντελώς ανυπόστατη έως γελοία. Η πρωτοφανής απόπειρα να γίνει η δίκη κεκλεισμένων των θυρών, εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο τρομοκράτησης κάθε αγωνιζόμενου ανθρώπου, κάθε αντιστεκόμενης φωνής για ζωή και αξιοπρέπεια. Όλα αυτά, αποτελούν κατάλυση στοιχειωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων που ο παγκόσμιος πολιτισμός κατέκτησε με αίμα.

Δεν διώκομαι για καμία παράνομη πράξη. Ούτε με το μέτρο και το νόμο του καθεστώτος μόνιμης “έκτακτης ανάγκης”,  που θέλουν να επιβάλουν.  Ούτε να το ισχυριστούν δεν μπορούν. Διώκομαι, στοχευμένα και προκατασκευασμένα, για την στάση μου, τις ιδέες μου, την δημόσια κοινωνική και πολιτική δραστηριότητα μου, που είναι ταγμένη στα συμφέροντα της κοινωνικής πλειονότητας. Ανήμερα την 28η Οκτώβρη φέτος,  με είχαν συλλάβει και πάλι. Ήμουν  στο δρόμο, έξω από οποιοδήποτε χώρο διαδήλωσης. Αφού με φώναξαν με το όνομα μου, στη συνέχεια μου είπαν να τους ακολουθήσω για εξακρίβωση στοιχείων!  Ας κάνουν τουλάχιστον μια προσπάθεια να μην προκαλούν ειρωνικά γέλια…

Ποινικοποιείται σήμερα το δικαίωμα στη διαμαρτυρία, απέναντι στις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΔΝΤ και της κυβέρνησης, για να μην περάσουν τα βάρβαρα μέτρα του μνημονίου. Τα μέτρα που διαλύουν οικογένειες, σχολεία και νοσοκομεία. Που γεννούν εκατομμύρια ανέργους, νέους ξενιτεμένους και φτωχαίνουν το λαό.

Δεν μπορώ να μην το υπογραμμίσω: Το πρωί της ίδιας μέρας της σύλληψης μου είχε βγει η καγκελάριος της Γερμανίας Μέρκελ, για να καταγγείλει τη  “βία στην Ελλάδα’’.  Τόση προθυμία και δουλικότητα να ικανοποιηθούν εταίροι – θύτες μας;

Μαζί με τα δικαιώματα και τις ανάγκες, τις δικές μας και των παιδιών μας, για μια αξιοβίωτη ζωή κι ένα ελπιδοφόρο μέλλον, θέλουν να βγάλουν  στην παρανομία και το δικαίωμα στην αντίσταση.

Είναι μικρόνοοι! Ειδικά τέτοιες μέρες.

Η εμπειρία της κατοχής νομιμοποίησε βαθειά στην ιστορική μνήμη την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ του λαού.

Το πολυτεχνείο του ’73, νομιμοποίησε την ΕΞΕΓΕΡΣΗ ενάντια σε κάθε τυραννία και καταπίεση.

Μην προκαλούν με τα υποκριτικά περί «βίας». Βία είναι η ανεργία, οι απολύσεις, οι περικοπές μισθών και τόσα άλλα, που επιβάλλουν σε ένα ανυπεράσπιστο λαό. Πρέπει να χειροκροτήσουμε κιόλας;

Αλλά δεν σας απευθύνω αυτά τα λόγια απλά για να επικαλεστώ το αναφαίρετο δικαίωμα μου, όπως και όλων εσάς, να συμμετέχω στα κοινά και να αγωνίζομαι για μια καλύτερη παιδεία και ένα καλύτερο αύριο.

Είμαι δάσκαλος και δημόσιος λειτουργός. Σε τούτες τις δύσκολες στιγμές, θεωρώ  καθήκον μου να διδάσκω με τη στάση μου, την αξιοπρέπεια και όχι την μοιρολατρία. Ιδιαίτερα οι δικοί μου μαθητές (παιδιά με ειδικές ανάγκες), πάντα είχαν ανάγκη να προσπερνούν την αδιαφορία και τη δυσκολία. Ειδικότερα σήμερα, που η ανθρωποφάγα παιδεία των περικοπών θεωρεί τη φροντίδα γι αυτούς υπερβολική πολυτέλεια.

Το «να κοιτάζω τη δουλίτσα μου και τη βολή μου» κάτω από την δήθεν θαλπωρή της σιγουριάς μιας δημόσιας υπηρεσίας, ποτέ δεν το ασπάστηκα.

Πώς να το κάνουμε. Υπάρχουν δημόσιοι υπάλληλοι  λειτουργοί για το κοινό καλό μέσα από το συλλογικό αγώνα. Το έχουμε διαλέξει, από το να είμαστε υπάλληλοι της τρόικας, όπως οι κυβερνώντες,  γονατιστοί μπροστά της.

Ιδιαίτερα σήμερα, θεωρώ πως η υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών (υγείας, παιδείας), είναι καθήκον και χρέος προς τα παιδιά μας.

Κονταίνει τους ανθρώπους η καταφυγή στο ατομικό βόλεμα, στο πρωτόκολλο μια δημοκρατίας ανάπηρης, η αδιαφορία για ότι συμβαίνει γύρω μας.

Ιδίως για μας τους εκπαιδευτικούς, έξω από μια τέτοια στάση ζωής, δεν υπάρχει διδασκαλία. Γιατί η γνώση χρειάζεται ελευθερία και η κριτική σκέψη δεν ανασαίνει στο φόβο. Η ιστορία πρέπει να διαβαίνει περήφανη πάνω στα οράματα για ένα καλύτερο αύριο κι όχι να ακυρώνεται με σκυφτά κεφάλια και λυγισμένους κορμούς.

Μόνο έτσι μπορώ να κοιτάζω τους γονείς και  τους μαθητές μου στα μάτια. Να ελπίζω πως σαν δάσκαλος θ’ αφήσω ένα χνάρι, για να βρουν το δρόμο τους για έναν καλύτερο κόσμο. Ένα κόσμο όπου θα ξεδιπλώσουν τα δικά τους όνειρα.

Και ένα τελευταίο που θέλω να σας πω: Δυνατά μπροστά όλοι μας! Νικητής θα βγει ο λαός και το δίκιο του. Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που με αξιοπρέπεια αγωνίζονται. Τους δυνάστες τους καταπίνει η χλεύη της ιστορίας.

Θεσσαλονίκη, 17/11/2012

Θανάσης Αγαπητός

τ. μέλος του ΔΣ της ΔΟΕ
υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης με την αντικαπιταλιστική αριστερά
μέλος  της Εκτελεστικής  Επιτροπής του Ν/Τ της ΑΔΕΔΥ 
μέλος  του Δ.Σ. του Β΄ Συλλόγου εκπαιδευτικών  Π.Ε. Θεσ/νίκης
αιρετό μέλος του Περιφερειακού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Π.Ε. Ανατολικής Θεσ/νίκης.
μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της ΠΕ του Νέου Αριστερού Ρεύματος (ΝΑΡ)

Βασικά σημεία κριτικής-απόρριψης της πρότασης για την Αξιολόγηση που κατέθεσε η Ομάδα Εργασίας του Υπουργείου Παιδείας

«Για ένα σύστημα αξιολόγησης της ποιότητας του εκπαιδευτικού έργου».

 

Του Γιώργου Κ. Καββαδία*

1.   Πίσω από χίλιες δυο «αθώες» έννοιες κρύβεται ένα πολυσύνθετο ασφυκτικό σύστημα αξιολόγησης που επιβεβαιώνει βασικές μας εκτιμήσεις ότι η αξιολόγηση αποτελεί κεντρικό μηχανισμό ανατροπής εργασιακών σχέσων, ιδεολογικής χειραγώγησης και κατηγοριοποίησης σχολείων εκπαιδευτικών και μαθητών. Ένα οργουελιανό μοντέλο τύπου “big brother”, όπου «όλοι και όλα αξιολογούνται» και στο τέλος πληρώνουν τον ...λογαριασμό οι εκπαιδευτικοί. Ένα μοντέλο νεο – επιθεωρητισμού πολύ πιο αυταρχικό και πολυπλόκαμο από το παλίο του επιθεωρητισμού που τροφοδοτεί αυταπάτες περί συμμετοχής και συνδιαμόρφωσης της αξιολόγησης και «του διαμορφωτικού και αναπτυξιακού» της χαρακτήρα και γενικότερα της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Η υποκρισία περισσεύει όταν αναφέρουν ότι «δεν μπορεί να έχει τιμωρητικό χαρακτήρα», ενώ την ίδια ώρα στιγματίζουν τον ίδιο τον εκπαιδευτικό και το έργο του με τον χαρακτηρισμό «ελλιπές».  Η κατηγοριοποίηση και ο στιγματισμός με κριτήρια που δεν είναι μετρήσιμα και αντικειμενικά δεν είναι τιμωρία; Πολύ περισσότερο που υπάρχει θεσμικό πλαίσιο για σύνδεση μισθού – βαθμού, αλλά και για απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων.

 

2.   Είναι φανερό και αναμενόμενο ότι καθορίζουν ένα πολύ γενικό πλαίσο αξιολόγησης που σταδιακά θα εξειδικεύεται σύμφωνα με την κυρίαρχη νεοφιλελεύθερη πολιτική σε διεθνές επίπεδο. Είναι ενδεικτικό ότι ενώ με την αξιολόγηση προχωρούν σε κατηγοριοποίηση με περιγραφικούς χαρακτηρισμούς του εκπαιδευτικού έργου των εκπαιδευτικών: α. ελλιπές, β. επαρκώς, γ. πολύ καλό, δ. εξαιρετικό αποφεύγουν να προσδιορίσουν τις επιπτώσεις: «πετυχημένα» και «αποτυχημένα» σχολεία, βαθμολογική - μισθολογική καθήλωση και απολύσεις. Αφού σε όλα αντιγράφουν τα διεθνή πρότυπα, «ξεχνούν» τις επιπτώσεις που θα ρυθμιστούν ανάλογα με τη συγκυρία ή και αξιοποιώντας το ευρύτερο θεσμικό πλαίσιο π.χ. ενιαίο μισθολόγιο, όπου η βαθμολογική – μισθολογική εξέλιξη εξαρτάται από την αξιολόγηση ή με συγκεκριμένες ρυθμίσεις για εφεδρεία και απόλυση 200.000 δημοσίων υπαλλήλων μέχρι το 2015. Εξάλλου αυτές είναι θέμα κυβερνητικής πολιτικής και δε χρειάζεται τώρα μια «επιστημονική ομάδα» εργασίας να καταλήγει σε τέτοιες προτάσεις. Άλλωστε μέχρι τέλος του Νοέμβρη σύμφωνα με δηλώσεις του Υ.ΠΑΙ.Θ.Α.Π. θα διαμορφωθεί το σχετικό Π.Δ. που ασφαλώς θα είναι σκληρότερο, αν και το πιθανότερο είναι να ακολουθηθεί σε μια σταδιακή πορεία η ολοκλήρωση ενός σκληρού νομοθετικού πλέγματος.

 

3.   Ο φόβος του εκπαιδευτικού κινήματος πάνω από το Υ.ΠΑΙ.Θ.Α.Π. και τους αξιολογητές. Ίσως το πρώτο συμπέρασμα που βγαίνει από μια πρώτη ανάγνωση της πρότασης είναι ότι φοβούνται ένα κίνημα αντίστασης των εκπαιδευτικών εναντίον της αξιολόγησης. Γράφουν χαρακτηριστικά για την «ισχυρή κριτική την οποία υπέστη ο θεσμός» του επιθεωρητή  «κυρίως από τους εκπαιδευτικούς και τις Ομοσπονδίες τους». Γι’ αυτό και θρηνούν για «αξιοπρόσεκτες νομοθετικές ρυθμίσεις» που «παραμένουν ανενεργές και στα «χαρτιά». Επιπλέον μας καλούν να συνυπογράψουμε ένα «εκπαιδευτικό συμβόλαιο», να συμβάλουμε στη «διαμόρφωση κουλτούρας αξιολόγησης» -δηλαδή να συναινέσουμε στην υποταγή και πειθάρχηση. Διακηρύσσουν: «Βασική προϋπόθεση για την επιτυχία της αξιολογικής διαδικασίας είναι η αποδοχή της από τους εκπαιδευτικούς.»

 

4.   Προτείνεται σύμφωνα με την κυρίαρχη πρακτική σε διεθνές επίπεδο ένα συνδυαστικό μοντέλο αξιολόγησης : «αυτο-αξιολόγηση, η οποία  γίνεται από συλλογικά όργανα και αφορά στο εκπαιδευτικό έργο των δομών, του ανθρώπινου δυναμικού, αλλά και του εκπαιδευτικού συστήματος, την ιεραρχική εσωτερική αξιολόγηση, που γίνεται από θεσμικά όργανα  και αφορά στο εκπαιδευτικό έργο μονάδων, στελεχών της εκπαίδευσης και εκπαιδευτικών, και την εξωτερική αξιολόγηση, που  γίνεται από  ανεξάρτητη αρχή διασφάλισης της ποιότητας και αφορά στη διασφάλιση της εγκυρότητας, της αξιοπιστίας και της αντικειμενικότητας των διαδικασιών αξιολόγησης δομών, στελεχών και εκπαιδευτικών». Από την πρόταση διαφαίνεται η κυριαρχία της « ιεραρχικής εσωτερικής αξιολόγησης» με την έννοια ότι οι εκθέσεις Διευθντή και Σχολικού Συμβούλου συνεπάγονται συγκεκριμένες επιπτώσεις για τους εκπαιδευτικούς.

 

5.   Ο εκπαιδευτικός «αξιολογείται» ουσιαστικά από τον Σχολικό Σύμβουλο και τον Διευθυντή του σχολείου που συντάσσουν Εκθέσεις Υπηρεσίας, Ατομικές Εκθέσεις (Πεδία, Τομείς  & κριτήρια ποιότητας).

 

6.   Ο διευθυντής του σχολείου συντάσσει έκθεση για το «(υπηρεσιακό/ επαγγελματικό) διοικητικό έργο από τον Διευθυντή του σχολείου (Ατομικός φάκελος + Έκθεση αυτοαξιολόγησης Σχολικής Μονάδας,ως πειστήριο για τo έργο του + Έκθεση Διευθυντή σχολείου). (...)Η κρίση γίνεται κατ΄ έτος ή ανά διετία με ατομική έκθεση αξιολόγησης στο τέλος του σχολικού έτους».

 

Προσέξτε και αυτό: «Έκτακτη αξιολογική κρίση μπορεί να πραγματοποιηθεί για λόγους που εκτιμά η υπηρεσία ή ο εκπαιδευτικός». 

 

«Ένας εκπαιδευτικός αξιολογείται τουλάχιστον ανά διετία ως προς την υπηρεσιακή του συνέπεια και επάρκεια από τον Διευθυντή του σχολείου όπου εργάζεται. Από τον Σχολικό Σύμβουλο αξιολογείται ανά τετραετία....»

 

7.  Ο σχολικός σύμβουλος συντάσσει έκθεση «για το παιδαγωγικό/διδακτικό έργο (Ατομικός φάκελος + Έκθεση αυταξιολόγησης Σχολικής Μονάδας,ως πειστήριο για τo έργο του + Έκθεση Σχολικού Συμβούλου)».

 

Η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού διακρίνεται σε: α) ετήσια και β)περιοδική. 

 

Η «τελική αξιολογική έκθεση» συντάσσεται από τον Σχολικό Σύμβουλο. «Χρησιμοποιείται περιγραφική κλίμακα, η οποία χαρακτηρίζει τον τρόπο επιτέλεσης του έργου τους (ελλιπώς, επαρκώς, πολύ καλά, εξαιρετικά).

 

8.Οι εκπαιδευτικοί των οποίων το έργο αξιολογείται ως «επαρκές» είναι προακτέοι.  

 

Οι εκπαιδευτικοί το έργο των οποίων έχει αξιολογηθεί ως «ελλιπές» σε κάποιο πεδίο, παρακολουθούν ενισχυτικό/διαμορφωτικό πρόγραμμα επιμόρφωσης και η αξιολόγησή τους στο συγκεκριμένο πεδίο επαναλαμβάνεται το επόμενο έτος». Με άλλα λόγια υποχρεώνονται σε μια διαδικασία κρατικής επιμόρφωσης – συμμόρφωσης που δεν έχει σχέση με τις πραγματικές ανάγκες των εκπαιδευτικών και των μαθητών, αλλά με τις ανάγκες ενός εκπαιδευτικού συστήματος που υπηρετεί την καπιταλιστική κοινωνία. 

 

9.Πεδία, Τομείς και Κριτήρια της Ποιότητας του Εκπαιδευτικού Έργου                                                                                                                                           

 

Α. Πεδίο 1ο: Εκπαιδευτικό Περιβάλλον:  (α) Διαπροσωπικές Σχέσεις και Προσδοκίες, (β) Παιδαγωγικό Κλίμα και (γ)  Οργάνωση της σχολικής Τάξης

 

Β. Πεδίο 2ο: Σχεδιασμός, Προγραμματισμός και Προετοιμασία Διδασκαλίας: (α) Μαθητής,  (β) Στόχοι και Περιεχόμενο και (γ) Διδακτικές Ενέργειες και Εκπαιδευτικά Μέσα

 

Γ. Πεδίο 3ο: Διεξαγωγή και Αξιολόγηση Διδασκαλίας: (α) Προετοιμασία των Μαθητών για τη Διδασκαλία, (β) Διδακτικές Ενέργειες και Εκπαιδευτικά Μέσα, (γ) Μαθησιακές Ενέργειες και (δ) Εμπέδωση και Αξιολόγηση της Νέας Γνώσης

 

Δ. Πεδίο 4ο: Υπηρεσιακή Συνέπεια και Επάρκεια: (α)  Τυπικές Υπαλληλικές Υποχρεώσεις,   (β) Συμμετοχή στη Λειτουργία της Σχολικής Μονάδας και (γ) Συνεργασία με Γονείς και Φορείς

 

Ε. Πεδίο 5ο: Τυπικά Προσόντα και Επιστημονική και Επαγγελματική Ανάπτυξη: (α) Τυπικά Προσόντα και Επιστημονική Ανάπτυξη και   (β) Επαγγελματική Ανάπτυξη.

 

10. «Ο Διευθυντής του σχολείου αξιολογεί το Πεδίο 4, την «υπαλληλική  συνέπεια και επάρκεια» του εκπαιδευτικού. Ο Σχολικός Σύμβουλος αξιολογεί τα υπόλοιπα τέσσερα πεδία, εκ των οποίων τα Πεδία 1 και 3, κατά το μεγάλο μέρος τους, με βάση την άμεση παρακολούθηση και τα υπόλοιπα των εν λόγω Πεδίων καθώς και τα Πεδία 2 και 5 με βάση τη συζήτησή του με τον εκπαιδευτικό και τα αντίστοιχα τεκμήρια (π.χ. πρακτικά συλλόγου διδασκόντων, βεβαιώσεις , στοιχεία ατομικού φακέλου κ.λπ.). Στοιχεία ανάλογα και προσωπικές εκτιμήσεις για την ποιότητα του έργου του μπορεί, εφόσον το επιθυμεί, να καταθέσει και ο ίδιος ο εκπαιδευτικός, συμπληρώνοντας την ίδια εσχάρα (φόρμα) που χρησιμοποιεί και ο αξιολογητής».

 

11. Όταν ένας εκπαιδευτικός αξιολογείται  από τον Σχολικό Σύμβουλο, τότε μετέχει στις παρακάτω φάσεις:

 

Α. Προ-αξιολογική φάση, όπου ο Σχολικός Σύμβουλος με τον εκπαιδευτικό συζητούν, προγραμματίζουν και προετοιμάζουν την παρακολούθηση των διδασκαλιών και  διευκρινίζονται πλήρως τα τυπικά θέματα (π.χ. ώρα, μέρα, τάξη, μάθημα) ...

 

Β. Φάση παρακολούθησης διδασκαλιών και αξιολόγησης...

 

Γ. Φάση μετα-αξιολογικής συζήτησης και αναστοχασμού...

 

12.  Όλα μετριούνται με βάση τους νόμους της αγοράς

 

Ο προσδιορισμός των «δεικτών ποιότητας» για την ποιότητα της σχολικής εκπαίδευσης» είναι προϊόν μιας τεχνοκρατικής και ακραίας οικονομίστικης αντίληψης για την εκπαίδευση. Η λογική αυτή οδηγεί στην εφαρμογή μοντέλων αξιολόγησης και ελέγχου με «πιστοποιητικά ποιότητας» σύμφωνα με τα πρότυπα της βιομηχανίας και του εμπορίου.

 

Επιδιώκει να επικυρωθούν ως αντικειμενικά μετρήσιμα στοιχεία της προσωπικότητας και νοητικές λειτουργίες των υποκειμένων της εκπαιδευτικής διαδικασίας, όπως η διδακτική ή μαθησιακή ικανότητα, η πνευματική και επιστημονική συγκρότηση, η ικανότητα επικοινωνίας και ο τρόπος συμπεριφοράς, οι ιδέες, η φαντασία, η πρωτοβουλία κ.ά. Όμως αυτή η μέτρηση των ανθρώπινων διανοητικών λειτουργιών γίνεται με βάση τις αρχές και τους στόχους του σχολείου της αγοράς. 

 

Πέρα από τους μύθους της εξουσίας, η αλήθεια είναι ότι η επιστημονική συγκρότηση, η παιδαγωγική κατάρτιση και η διδακτική ικανότητα δεν είναι ποσοτικά μεγέθη που μπορούν να μετρηθούν. Γι' αυτό και δεν υπάρχουν μέθοδοι ή κριτήρια «αντικειμενικά» και «αξιοκρατικά».

 

13. «Το  θετικό Εκπαιδευτικό Περιβάλλον  είναι κατά μεγάλο μέρος δημιούργημα της προσωπικότητας του εκπαιδευτικού» γράφουν οι κρατικοί «σοφοί» μας. Στο νέο πλαίσιο, οι εκπαιδευτικοί «χρεώνονται» την επιτυχία ή αποτυχία των μαθητών τους. Ξέρουν άλλα ως υπηρέτες της κρατικής εξουσίας δεν αναφέρουν ότι ο αμέτρητοι κοινωνικοί και εκπαιδευτικοί παράγοντες που επηρεάζουν και συνδιαμορφώνουν την εκπαιδευτική διαδικασία και το εκπαιδευτικό έργο. Κοινωνική προέλευση, οικογενειακή κατάσταση, συνθήκες διαβίωσης και κατοικίας, υλικοτεχνική υποδομή σχολείου, αναλυτικά προγράμματα, τύπος εξετάσεων, σχολικά βιβλία, εκπαιδευτικό κλίμα, παιδαγωγικές μέθοδοι, τα πάντα γίνονται καπνός. «Αγνοούνται» οι κοινωνικές και γεωγραφικές ανισότητες που διαμορφώνουν αντίξοες συνθήκες για την εκπαίδευση των μαθητών από τα ασθενέστερα οικονομικά και κοινωνικά στρώματα. 

 

«Το να κατηγορούμε τους καθηγητές για τα άσχημα αποτελέσματα στα τεστ, σε αστικά σχολεία με υψηλά ποσοστά φτωχών και σαφώς μη προνομιούχων μαθητών, καταγόμενων από κακόφημες περιοχές και προερχόμενων από διαλυμένες οικογένειες, είναι σα να κατηγορούμε έναν αγρότη, επειδή είχε κακή συγκομιδή μετά από περίοδο ξηρασίας. Είναι σα να κατηγορούμε έναν οδηγό λεωφορείου επειδή δεν τήρησε τα δρομολόγια, ενώ μεγάλο μέρος της διαδρομής που έπρεπε να διανύσει ήταν πλημμυρισμένη».(Paul Street, Χτυπώντας το Νεοφιλελευθερισμό στο Σικάγο). 

 

14. Θέλουν αντια – αυταρχικό “super man” δάσκαλο σε αυταρχικό σχολείο!

 

Σε ένα σχολείο αυταρχικό που βασίζεται στις τιμωρίες, την κατηγοριοποίηση και τον αποκλεισμό θέλουν τον κακοπληρωμένο εκπαιδευτικό από θέση δημόσιου υπαλλήλου που στερείται θεσμικά κάθε δυνατότητα ανάληψης πρωτοβουλιών για την ανατροπή αυτών των συνθηκών, να είναι στην τάξη ένας “super man” και αντιαυταρχικός, στην ουσία ο μεγάλος «ένοχος» για την αδυναμία του κράτους και του σχολείου να ικανοποήσουν τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών,: Έτσι: «εμπεδώνει δημοκρατικό στυλ επικοινωνίας και επίλυσης θεμάτων... υποστήριξη, ενθάρρυνση, υψηλές προσδοκίες, δημοκρατικό στιλ συλλογικές αποφάσεις, ενθαρρύνει κλίμα συλλογικότητας και πρωτοβουλίας, την ανάληψη  ομαδικών πρωτοβουλιών για την οργάνωση εκδηλώσεων και δράσεων για την επίλυση προβλημάτων και τη μελέτη θεμάτων... Συμμετέχει σε πρόγραμμα κοινωνικο-συναισθηματικού προσανατολισμού, όπως π.χ. πρόγραμμα για τη σχολική βία: Μετέχει ενεργά και στηρίζει με το έργο του το διοικητικό έργο της σχολικής μονάδας, μετέχοντας σε επιτροπές που αναλαμβάνουν  δράσεις προς όφελος της σχολικής μονάδας» Μα πάνω από όλα πειθήνιος και υπάκουος».

 

Mε δεδομένο, λοιπόν, ότι ορίζονται με κάθε λεπτομέρεια οι προδιαγραφές της διδακτικής μεθοδολογίας και τα πλαίσια, οι κατευθύνσεις και οι ενέργειες υποστήριξής της, η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών έχει το ρόλο ελέγχου και συμμόρφωσης του εκπαιδευτικού και αποτελεί δείκτη ευθυγράμμισης σ' αυτές τις προδιαγραφές. Το κράτος ζητάει την παθητική τους υποστήριξη και την τήρηση του τύπου, δηλαδή, την εφαρμογή της επίσημα προτεινόμενης μεθόδου, τεχνικής μετάδοσης της σχολικής γνώσης. Mε άλλα λόγια, μέσα από τους μηχανισμούς και τις διαδικασίες ελέγχου των εκπαιδευτικών υλοποιείται μια συγκεκριμένη πολιτική επιλογή και μια αντίληψη για την ιδεολογική χειραγώγηση του εκπαιδευτικού, με την επιβολή μιας κρατικής διδακτικής. Άλλωστε, μην ξεχνάμε, ότι σύμφωνα με τα νεότερα επιστημονικά πορίσματα γίνεται ευρύτερα αποδεκτή η αλήθεια: «Δεν υπάρχει κώδικας διδασκαλίας που να μπορεί να εφαρμοστεί παντού με τα ίδια αποτελέσματα, ούτε μπορεί να εξακριβωθεί επιστημονικά ποια διδασκαλία αποδίδει περισσότερο». 

 

Όλοι οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε ότι εργαζόμαστε σε κινούμενη άμμο. Το υλικό μας αλλάζει από μέρα σε μέρα, από τμήμα σε τμήμα, από ώρα σε ώρα. Μόνο ανίδεοι ή υποκινούμενοι από σκοπιμότητα μπορούν να αναιρέσουν αυτές τις αλήθειες. H εκπαιδευτική διαδικασία και ο εκπαιδευτικός δεν μπορούν να διασπαστούν σε επιμέρους αξιολογούμενα στοιχεία και να μετρηθούν μέσα από 2 - 3 επισκέψεις του Σχολικού Συμβούλου στην τάξη ή από τη συμμετοχή σε σεμινάρια κ.λπ. H εκπαιδευτική διαδικασία έχει χαρακτήρα δυναμικό και όχι στατικό, επηρεάζεται από πλείστους όσους κοινωνικούς και εκπαιδευτικούς παράγοντες και άρα δεν μπορεί να διασπαστεί και να μετρηθεί.

 

15. Δεν είναι μια διαδικασία που οδηγεί στη βελτίωση της ποιότητας της εκαπαίδευσης. Διατυμπανίζουν: «Η αξιολόγηση έχει διαπιστωτικό, διαμορφωτικό, παιδαγωγικό και αναπτυξιακό χαρακτήρα. ....Σκοπός του προτεινόμενου συστήματος αξιολόγησης είναι η βελτίωση της  ποιότητας του εκπαιδευτικού έργου στις εκπαιδευτικές δομές και στα σχολεία της χώρας. που αποσκοπεί, διά της κριτικής και του αναστοχασμού στη βελτίωση του προσφερόμενου εκπαιδευτικού έργου από τα σύνολα και τα άτομα που εμπλέκονται/συμμετέχουν στην εκπαιδευτική διαδικασία». Από τη συζήτηση για την αξιολόγηση και την ποιότητα της εκπαίδευσης εξοβελίζεται το ερώτημα «ποιος έχει την εξουσία» στην εκπαίδευση και την κοινωνία, ποιος καθορίζει τα αναλυτικά προγράμματα και τα βιβλία, ποιος οργανώνει τις εξετάσεις, ποιος φτιάχνει την εκπαιδευτική νομοθεσία, ποια είναι η συμμετοχή των εκπαιδευτικών σε όλα αυτά. Για την κυρίαρχη τάξη «ποιότητα στην εκπαίδευση σημαίνει εύρυθμη λειτουργία του σχολείου της αγοράς που μεταδίδει μονομερείς ιδεολογικά γνώσεις από το ¨κρυφό σχολείο¨μέχρι τον ... «συνωστισμό της Σμύρνης».

 

Την ώρα που οι προσλήψεις στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκαίδευση είναι μόλις 225! και οι δαπάνες για την παιδεία κάθε χρόνο περικόπτονται φτάνοντας για το 2012 στο 2,51 % του ΑΕΠ μειωμένες κατά 1 δις 280 εκ. ευρώ είναι πρόκληση οι «σοφοί» του κράτους να μιλούν για «ποιότητα στην εκπαίδευση» Η αξιολόγηση όχι μόνο δεν έρχεται να συμβάλλει στη στήριξη της εκπαιδευτικής διαδικασίας , όπως διατείνονται οι κρατικοί μύθοι αλλά την υπονομεύει ανοιχτά. Αποτελεί βασικό εργαλείο για τη συρρίκνωση του σχολικού δικτύου, την κατηγοριοποίηση των σχολείων σε «καλά» και «κακά», την ταξική διαφοροποίηση του μαθητικού πληθυσμού και την ένταση της ιδεολογικής και επιλεκτικής λειτουργίας της εκπαίδευσης. 

 

16. Όλα όσα αναφέρονται για δημοκρατικό –  συμμετοχικό μοντέλο, «εκπαιδευτικό συμβόλαιο» και τόσα άλλα ηχηρά, όπως: «Η οργάνωση και η λειτουργία του σχολείου βασίζεται στη διαμόρφωση ενός συμμετοχικού, συλλογικού και συνεργατικού πλαισίου εργασίας όλων των παραγόντων της σχολικής μονάδας», αφορούν τη «λογική» της «Έκθεσης ιδεών» και όχι την κοινωνική και εκπαιδευτική πραγματικότητα. Όλα αυτά δεν απαντούν στο βασικό πολλαπλό ερώτημα: ποιος ασκεί την εξουσία – ποιος – ποιον – τι – πώς και γιατί αξιολογεί; Ποιος καθορίζει τους «εθνικούς στόχους» και τα «κριτήρια»; Με άλλα λόγια η εκπαίδευση στο καπιταλιστικό νσύστημα δε λειτουργεί για το «κοινό καλό», ούτε η σχολική γνώση είναι «ουδέτερη». Σε ένα ιεραρχικό – ταξικό εκπαιδευτικό σύστημα  η αξιολόγηση δεν μπορεί παρά να είναι ιεραρχική – συμμορφωτική, συμπυκνώνει την ανισότητα διασφαλίζοντας τον ταξικό του ρόλο. Με άλλα λόγια μια αυταρχική πολιτική εξουσία μέσα από ένα ιεραρχικό, αυταρχικό άκρως κομματικοποιμένο διοικητικό μηχανισμό που λειτουργεί στη βάση των πελατειακών σχέσεων, της αναξιοκρατίας, της ρεμούλας και της διαφθοράς επιβάλλει το πλαίσιο της αξιολόγησης αποβλέποντας στην ιδεολογική χειραγώγηση – πειθάρχηση εκπαιδευτικών και μαθητών για να λειτουργεί η εκπαίδευση με βάση τα συμφέροντα των κυρίαρχων τάξεων. 

 

17. Oι εκπαιδευτικοί έχουν κάθε δικαίωμα να αντισταθούν στον ασφυκτικό έλεγχο του νεο-επιθεωρητισμού, όπως διανθίζεται με τα μέτρα και τους δείκτες σύμφωνα με τα πρότυπα της «ελεύθερης αγοράς». Γιατί «ο δάσκαλος που θα υποχρεωθεί να καταπνίξει τη σκέψη του θα γίνει διπλά σκλάβος ή θα καταντήσει ένας ψυχικά ανάπηρος άνθρωπος, ανίκανος να μορφώσει άλλους» (Δ. Γληνός). Καμιά συμμετοχή σε διαβουλεύσεις και άλλες διαδιακασίες που εξωραϊζουν το αυταρχικό πρόσωπο μιας αδίστακτης εξουσίας που δια πυρός και σιδήρου υλοποιεί μια πολιτική εξαθλίωσης του λαού και κονιορτοποίησης δικαιωμάτων και κατακτήσεων ολόκληρου αιώνα.

 

Παραφράζοντας τον Δ. Γληνό θα χαρακτηρίζαμε την αξιολόγηση ως τον «άταφο νεκρό» της εκπαίδευσης. Αν η κυβέρνηση, η Ε.Ε. και το κεφάλαιο θέλουν να πιστεύουν στη νεκρανάσταση για να οικοδομήσουν το σχολείο της αγοράς πάνω στα ερείπια του δημόσιου σχολείου, εμείς έχουμε κάθε λόγο να την θάψουμε όσο πιο βαθιά γίνεται.

 

Τώρα, οφείλουμε  απέναντι στο «νέο» σχολείο των δεξιοτήτων, της κατακερματισμένης γνώσης,της αγοράς, της εγκατάλειψης και της υποταγής, να προβάλλουμε το όραμά μας  για ένα άλλο σχολείο. Πραγματικά δημόσιο και δωρεάν που να ανταποκρίνεται στην ανάγκη του ανθρώπου να ανακαλύπτει τους νόμους κίνησης της φύσης και της κοινωνίας, να τους χρησιμοποιεί για να καλυτερέψει την ανθρώπινη ζωή, που να δημιουργεί δημοκρατικά ελεύθερες προσωπικότητες, ανθρώπους που να μαθαίνουν να συνεργάζονται, να σέβονται τη διαφορετικότητα και να δουλεύουν συλλογικά για την προσωπική, αλλά και κοινωνική απελευθέρωση και ευτυχία.  

 

 

 

* O Γιώργος Κ. Καββαδίας είναι φιλόλογος, μέλος της Σ.Ε. του περιοδικού «Αντιτετράδια της Εκαπίδευσης» και του Δ.Σ. του ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ. της Ο.Λ.Μ.Ε.

Χαιρετισμός / ανακοίνωση για τις εκλογές των αιρετών

ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ Ν. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

8.11.2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΩΝ

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Σε μία δύσκολη εποχή για την εκπαίδευση και τον καθένα από εμάς, ο κλάδος εμπιστεύτηκε τους υποψηφίους της ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ και ανέδειξε τακτικό αιρετό για την επόμενη διετία τη συνάδελφο κ. Φιριπή Βούλα κλ. ΠΕ 13, του ΓΕΛ Ν. Μουδανιών με αναπληρώτριά της τη συνάδελφο κ.Στίνη Ιωάννα κλ ΠΕ4, του ΓΕΛ Πολυγύρου, θέλοντας να δώσουν ένα τέλος σε όλες αυτές τις πολιτικές που χρόνια τώρα ταλαιπωρούν τον πολύπαθο χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης, χωρίς να του δίνουν διέξοδο.

Επί σειρά ετών οι εκλεγμένοι της ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ, προσπάθησαν να υπηρετήσουν με συνέπεια το εκπαιδευτικό κίνημα και να διαφυλάξουν την αξιοπρέπεια του καθενός από εμάς, στηρίζοντας με με την στάση τους τις συλλογικές αποφάσεις της ΕΛΜΕ και ΟΛΜΕ.

Με τις ίδιες αρχές της συλλογικότητας και αλληλεγγύης, σας καλούμε να πορευτούμε από κοινού και την επόμενη διετία, διεκδικώντας όλα όσα μας αξίζουν σαν άνθρωποι, Ελληνες πολίτες και εκπαιδευτικοί. Περισσότερο από κάθε άλλη φορά είναι ανάγκη να υπερβούμε δόγματα, δομές και εξαρτήσεις και να αντισταθούμε στην χειραγώγηση και εργασιακή αβεβαιότητα, την αβεβαιότητα στις ζωές μας, που έχουν ήδη νομοθετήσει και σπεύδουν να εφαρμόσουν, όλοι αυτοί που χρόνια τώρα πολεμούν το δημόσιο σχολείο και τον εκπαιδευτικό. Η κοινή πορεία και η αμφίδρομη επικοινωνία μας είναι αυτονόητη και προαπαιτούμενο του δρόμου που εσείς μας δείχνετε.

Συγχαίρουμε προσωπικά το συνάδελφο Βασίλη Μάντσιο για την επανεκλογή του και ευχόμαστε καλή δύναμη και συνεργασία.

Ευχαριστούμε όλους όσους μας εμπιστεύτηκαν

Τηλέφωνα επικοινωνίας και email:

Φιριπή Βούλα (Τακτικό μέλος): 6974062934, parfir96@yahoo.gr

Στίνη Ιωάννα ( Αναπληρωματικό μέλος ): 6945906607, iostini@yahoo.gr

Έρχονται απολύσεις εκπαιδευτικών και μείωση διορισμών

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΔΙΑΛΥΕΙ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Έρχονται απολύσεις εκπαιδευτικών και μείωση διορισμών
Της Σταυρούλας Δομούζη

Το Μνημόνιο 3 αποτελεί για την εκπαίδευση μια τομή ιστορικής σημασίας, καθώς σε μια χώρα κάθε άλλο παρά τριτοκοσμική όπως Ελλάδα, με συμμετοχή δεκαετιών σε ΕΕ και ΟΟΣΑ έστω και από τη θέση του φτωχού νότιου συγγενή, δρομολογείται η δραματική συρρίκνωση των εκπαιδευτικών δομών. Η επιστροφή σε δεδομένα της δεκαετίας του 1950, μαζί με τη νεοσυντηρητική αυταρχική στροφή στη λειτουργία της, δημιουργούν τους όρους για μια κοινωνική οπισθοδρόμηση με συνέπειες όχι απλά απρόβλεπτες, αλλά καταστροφικές. Δίπλα στο λειτουργικό αναλφαβητισμό της αγοράς που πλάθει χειριστές και καταναλωτές, θα προστεθεί σύντομα και η αγραμματοσύνη που θα γεννήσει η ανυπαρξία σχολείων και το δυσβάσταχτο κόστος της βασικής και υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Ο καπιταλισμός δεν αντέχει μέσα στην κρίση του ένα μαζικό, καθολικό εκπαιδευτικό σύστημα με μια σχετικά ανοιχτή σε λαϊκά στρώματα πανεπιστημιακή εκπαίδευση.

Μπορεί στην Ευρώπη η σιδερένια ενότητα του αστικού κόσμου στην εφαρμογή των Μνημονίων να δημιουργεί δέος, στην πραγματικότητα όμως δημιουργούνται οι όροι για μια νέα, ιστορικών διαστάσεων βουτιά στην κρίση του καπιταλισμού της εποχή μας.

Ό,τι απέμεινε όρθιο στην εκπαίδευση από τη επίθεση της ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ και των συγκυβερνήσεων εσωτερικού (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΔΗΜΑΡ) κατεδαφίζεται με διαδικασίες εξπρές από το Πολυνομοσχέδιο - Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016, το 3ο Μνημόνιο και τον προϋπολογισμό του 2013. Στο στόχαστρο μπαίνουν από τα σχολεία και τα πανεπιστήμια μέχρι το μισθολογικό κόστος του εκπαιδευτικού προσωπικού και των βιβλίων των μαθητών. Μαζί προωθούνται και τα πιο εφιαλτικά σενάρια για τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών.

Σε ό,τι αφορά τους εκπαιδευτικούς είναι πια ξεκάθαρο πως η εφαρμογή της αξιολόγησης και η αύξηση του διδακτικού ωραρίου σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες υπηρετούν τον στόχο του 3ου μνημονίου για 150.000 απολύσεις στο δημόσιο τομέα μέχρι το 2015. Για αυτό προωθείται ταχύτατα η (αυτο)αξιολόγηση των σχολείων και του εκπαιδευτικού προσωπικού της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από το πρώτο κιόλας τρίμηνο του 2013, ενώ στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα ασκούνται πιέσεις για την εκλογή νέων πρυτάνεων, των συμβουλίων διοίκησης και την ολοκλήρωση της εξωτερικής αξιολόγησης μέχρι τον Δεκέμβριο του 2012.

Οι διατάξεις του μνημονίου για απολύσεις εκπαιδευτικών «κουμπώνουν» τόσο με τα έξι σημεία της εισηγητικής έκθεσης του κρατικού προϋπολογισμού του 2013 για την Παιδεία, μεταξύ των οποίων προβλέπεται «η δομική αναθεώρηση στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση με στόχο την περικοπή του μισθολογικού κόστους των αναπληρωτών καθηγητών, τη βέλτιστη αξιοποίηση των μόνιμων εκπαιδευτικών και την ορθολογικότερη κατανομή τους στις οργανικές θέσεις», όσο και με την υποπαράγραφο Θ.2.2. του πολυνομοσχεδίου που ορίζει πως οι εκπαιδευτικοί θα μετατίθενται «για το συμφέρον της εθνικής οικονομίας και την ποιότητα του εκπαιδευτικού συστήματος και με δαπάνη του Δημοσίου από σχολείο σε σχολείο σε όλη την επικράτεια ανεξαρτήτως βαθμίδας εκπαίδευσης και οργανικής θέσης με απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού. Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται μετά από πρόταση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού». Με λίγα λόγια ελαχιστοποιούνται οι προσλήψεις αναπληρωτών, απολύονται όσοι κριθούν «ακατάλληλοι» μέσω της αξιολόγησης και όσοι εκπαιδευτικοί απομείνουν θα γίνουν «λάστιχο» δουλεύοντας περισσότερες ώρες, με συρρικνωμένο μισθό, σε οποιαδήποτε εκπαιδευτική βαθμίδα και περιοχή της χώρας απαιτήσει το Υπουργείο Παιδείας, αφού με το πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε καταργείται ουσιαστικά το αμετάθετο που προστάτευε από τις αυθαιρεσίες. Δεν αποκλείεται επίσης οι αυθαίρετες μεταθέσεις να λειτουργήσουν και σαν μηχανισμός εξώθησης σε παραίτηση, καθώς η μετακίνηση συχνά προϋποθέτει τόσο έξοδα, όσα ο μισθός ή και παραπάνω (δυο σπίτια σε περιπτώσεις παντρεμένων, κόστος μετακίνησης κ.λπ.). Με βάση τα παραπάνω, η δέσμευση του κ. Αρβανιτόπουλου για άρση της τιμωρητικής δίχρονης παραμονής των νεοδιόριστων στην οργανική θέση πρώτου διορισμού αποτελεί κοροϊδία προς τους εκπαιδευτικούς, αφού δεν θα υπάρχουν πια οργανικές θέσεις!

Οι προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση θα γίνονται με την αναλογία 1:5 και μετά από διαγωνισμό του ΑΣΕΠ ο οποίος θα προκηρύσσεται πλέον κάθε τρία χρόνια «για την κατάρτιση πίνακα κατάταξης εκπαιδευτικών κατά κλάδο και ειδικότητα με σκοπό το διορισμό ή την πρόσληψή τους στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ύστερα από αίτημα του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, το οποίο διαμορφώνεται ανάλογα με τις εκπαιδευτικές ανάγκες» (π/σ, παρ. Θ2). Σύμφωνα με τα στοιχεία ΟΛΜΕ και ΔΟΕ η αναλογία 1:5 δεν ισχύει, αφού οι οργανικές θέσεις που κενώθηκαν είναι περισσότερες από τις προσλήψεις και ο διαγωνισμός του ΑΣΕΠ παραπέμπεται στις καλένδες. Είναι ενδεικτικό ότι φέτος ενώ συνταξιοδοτήθηκαν πάνω από 5.000 δάσκαλοι, έγιναν 5 (!) προσλήψεις...

Κλείνουν πανεπιστήμια και άλλα 1.500 σχολεία

Το σάρωμα των κεκτημένων εργασιακών δικαιωμάτων του εκπαιδευτικού κλάδου συνοδεύεται από την επίθεση στα μορφωτικά δικαιώματα της νέας γενιάς, των μαθητών και των φοιτητών. Μετά τα 1.900 σχολεία που έκλεισε η Διαμαντοπούλου, η συγκυβέρνηση, σύμφωνα με τα έξι σημεία του Κρατικού Προϋπολογισμού και παρά τις αρχικές ψευδείς διαβεβαιώσεις του Υπουργού Παιδείας, ετοιμάζεται να βάλει λουκέτο στο 10% των σχολικών μονάδων που απομένουν, δηλαδή σε άλλα 1.500 σχολεία, στο όνομα μάλιστα του «εξορθολογισμού».

Αυτό πρακτικά σημαίνει τη δημιουργία υπεράριθμων τμημάτων (ήδη φέτος δόθηκαν προφορικές εντολές από τη διοίκηση για 26 μαθητές ανά τμήμα). Το φαινόμενο έχει δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα ειδικά στα τμήματα κατεύθυνσης της Γ’ λυκείου είτε με το μεγάλο αριθμό μαθητών είτε με την απαγόρευση να σχηματιστεί τμήμα επειδή οι μαθητές δε φτάνουν το όριο, με συνέπεια τη βίαιη αλλαγή κατεύθυνσης ή σχολείου, συχνά σε άλλο χωριό. Παράλληλα διευρύνει το φαινόμενο του εξαναγκασμού των μαθητών σε μετακίνηση χιλιομέτρων, με ποδαρόδρομος ή μετακίνηση οδικώς, σε αστικά και επαρχιακά δίκτυα με ό,τι συνεπάγεται αυτό για την ασφάλειά τους και τα ποσοστά της σχολικής διαρροής. Τα λουκέτα θα έρθουν σε μια εποχή που με την κατάργηση του «σχολείου της γειτονιάς» έχουν αποκλειστεί από την εκπαίδευση εκατοντάδες μαθητές λόγω της μη διασφάλισης της δωρεάν μεταφοράς τους.

Παράλληλα, μέχρι το Μάρτιο του 2013, προωθείται σύμφωνα με το 3ο μνημόνιο η διαδικασία συγχώνευσης των τμημάτων των πανεπιστημίων και των τεχνολογικών ιδρυμάτων, στα πλαίσια του λεγόμενου «ΑΘΗΝΑ project». Επιπλέον ο κρατικός προϋπολογισμός προβλέπει τη συγκράτηση του αριθμού των εισακτέων στις λεγόμενες παραγωγικές σχολές (σώματα ασφαλείας, στρατιωτικές σχολές) αυστηρά στο ύψος της αναπλήρωσης του προσωπικού που αποχωρεί από την υπηρεσία. Τα παραπάνω σημαίνουν λιγότερες σχολές στα μηχανογραφικά του 2013, εκτίναξη των βάσεων εισαγωγής και ακόμα περισσότερους νέους αποκλεισμένους από την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Παράπλευρη συνέπεια η ένταση του ανταγωνιστικού χαρακτήρα των εξετάσεων με όλες τις αρνητικές συνέπειες για το λύκειο.

Τέλος τα δωρεάν βιβλία

Από το μακελειό στην εκπαίδευση δε γλιτώνουν ούτε τα σχολικά συγγράμματα αφού προετοιμάζεται επί της ουσίας η κατάργηση του δωρεάν βιβλίου. Η πρόβα τζενεράλε έγινε πέρσι επί υπουργίας Διαμαντοπούλου όταν πήραν φωτιά τα φωτοτυπικά λόγω της σκανδαλώδους έλλειψης βιβλίων και της κατάργησης του ΟΕΔΒ. Από εδώ και στο εξής ο μαθητής θα παίρνει το βιβλίο δανεικό και χρεωμένο, αφού αυτό δε θα του ανήκει, αλλά θα πρέπει να το επιστρέψει για επανάχρηση. Σε περίπτωση που δεν το επιστρέψει με τη λήξη του σχολικού έτους, η οικογένειά του θα κληθεί να το πληρώσει. Και είναι βέβαιο πως με την κατάργηση του ΟΕΔΒ το κόστος του κάθε βιβλίου θα εκτιναχθεί. Μάλιστα ο υπουργός Παιδείας ανήγγειλε πως «θα υπάρχει μια μεμβράνη σε κάθε σελίδα των βιβλίων, ώστε να μην μουτζουρώνεται, και στο τέλος της χρονιάς με ευταξία θα παραδίδεται στους επόμενους»! Την ίδια επίθεση δέχονται και τα δωρεάν πανεπιστημιακά συγγράμματα, από τα οποία ο υπουργός Οικονομικών φιλοδοξεί να εξοικονομήσει μετά από «εξορθολογισμό» έως και 35 εκατ. ευρώ.

Συσσίτιο για δασκάλους

Δεν κρύβονται πλέον οι κυβερνητικοί παράγοντες όταν περιγράφουν τα σχέδιά τους. Ο υπουργός Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλος, με δηλώσεις του χτες στον τηλεοπτικό ΣΚΑΪ παραδέχεται ότι ο νέος εκπαιδευτικός με μισθό 650-700 δεν μπορεί να ζήσει όταν μετακινείται από τον τόπο κατοικίας του. Για να προτείνει μετά ανενδοίαστα συσσίτια εκπαιδευτικών σε στρατόπεδα και στρατιωτικές λέσχες. Την ίδια στιγμή το χαμηλότερο μισθολογικό κλιμάκιο στην αστυνομία θα είναι μετά τις μειώσεις 1.024 ευρώ.

Η υποβάθμιση του εισοδήματος των εκπαιδευτικών στο όριο της επιβίωσης και το ασφυκτικό διοικητικό πλαίσιο εργασίας, μαζί με την εργασιακή ανασφάλεια και τη θεσμοθετημένη αυθαιρεσία της διοίκησης, αντανακλούν τη νέα αντίληψη για την εκπαιδευτική πολιτική. Παράλληλα με τη μείωση των δαπανών, τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις σε βάρος μάλιστα της λειτουργίας των σχολείων, τον ασφυκτικό έλεγχο του περιεχομένου της παρεχόμενης παιδείας, έρχεται η στοχευμένη υποβάθμιση του μορφωτικού επιπέδου της κοινωνίας σαν μέτρο πρόληψης των κοινωνικών αγώνων. Επειδή όμως παραγωγή και ανταγωνιστικότητα δε διασφαλίζονται μόνο με αστυνομικούς, ο γερασμένος καπιταλισμός ανοίγει το δρόμο σε μια νέα βουτιά στην κρίση.

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 11.11.12

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις για τις μεταθέσεις

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ  ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ  ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ  ΚΙΝΗΣΕΙΣ  Δ.Ε.

̶            ΣΑΡΩΝΟΥΝ ΚΑΘΕ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ

̶            ΘΕΛΟΥΝ ΤΟΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΕΡΙΠΛΑΝΩΜΕΝΟ – ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΣΚΛΑΒΟ

̶            ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΙΑΙΟΣ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ!

Το στοιχείο α της παρ 1 του Κεφαλαίου Β του άρθρου 16 του νόμου 1566/85 αντικαθίσταται ως εξής: «Για το συμφέρον της εθνικής οικονομίας και την ποιότητα του εκπαιδευτικού συστήματος και με δαπάνη του δημοσίου από σχολείο σε σχολείο σε όλη την επικράτεια ανεξαρτήτως βαθμίδας εκπαίδευσης και οργανικής θέσης με απόφαση του υπουργού Παιδείας. Με Προεδρικό Διάταγμα , που εκδίδεται μετά από πρόταση του υπουργού Παιδείας, ορίζονται η διαδικασία και τα κριτήρια, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται η υπεραριθμία στο σχολείο ή στο Δήμο, τα έτη προϋπηρεσίας, η οικογενειακή κατάσταση μεταξύ άλλων καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για τη διενέργεια των μεταθέσεων».

Την …ώρα της καταμέτρησης των ψήφων για τις εκλογές των υπηρεσιακών συμβουλίων που μας έσυραν «άρον – άρον» η αγία Τριάδα του κοινοβουλευτισμού (ΔΑΚΕ – ΠΑΣΚ – ΠΑΜΕ), η τρικομματική κυβέρνηση κατέθετε στη Βουλή διάταξη του Μνημονίου 3 για υποχρεωτικές μεταθέσεις- μετακινήσεις εκπαιδευτικών σε όλα τα σχολεία της χώρας και σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, ανεξάρτητα από οργανική θέση και μόνο με απόφαση υπουργού. Με άλλα λόγια η αυταρχική λογική του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» είναι εδώ! Επιβεβαιώνεται με τον πιο δραματικό τρόπο η βασική μας εκτίμηση: «Η κυβέρνηση -εφαρμόζοντας το σχέδιο Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ, κεφαλαίου για την εκπαίδευση- κονιορτοποιεί δικαιώματα και κατακτήσεις, οδηγώντας τους εκπαιδευτικούς στον εργασιακό μεσαίωνα και τη δημόσια εκπαίδευση στην πλήρη κατεδάφιση. Θέλουν τον εκπαιδευτικό – λάστιχο, χωρίς δικαιώματα, περιπλανώμενο από σχολείο σε σχολείο και από τον ένα νομό στον άλλο, πάμφτωχο και άβουλο, σε ένα σχολείο που θα προετοιμάζει ένα ευέλικτο, αμόρφωτο και υπάκουο εργατικό προσωπικό».  Όσοι έχουν την ψευδαίσθηση ότι τα παραπάνω είναι υπερβολικά και αφορούν ορισμένες ειδικότητες και πιστεύουν την πρόφαση του Υ.ΠΑΙ.Θ.Π.Α. δεν έχουν παρά να δουν την πραγματικότητα με βάση τα σχέδια της Τρόικας για απολύσεις 150.000 δ. υ. –δεν αποκλείεται ο αριθμός να είναι πολύ μεγαλύτερος- μέχρι το 2015. Παράλληλα τέτοιες διατάξεις συνδέονται αρμονικά με την αξιολόγηση – χειραγώγηση - κατηγοριοποίηση. Τα αποτελέσματά της, αν δεν αγωνιστούμε για την ανατροπή συνολικά αυτής της πολιτικής, θα οδηγήσουν σε κατηγοριοποιήσεις και κατατάξεις, με αποτέλεσμα την ανασφάλεια και τον κίνδυνο περιπλάνησης, ομηρίας και ανασφάλειας για το σύνολο των εκπαιδευτικών, ανεξάρτητα από ειδικότητα και χρόνια υπηρεσίας. Με άλλα λόγια οι δυσμενείς μεταθέσεις βρίσκονται ήδη στις αυλές των σχολείων, για όποιον «δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις» και όχι μόνο. Παράλληλα με άλλη διάταξη οδηγούνται στο σφαγείο οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί και το δημόσιο σχολείο. Ουσιαστικά ο κακόφημος διαγωνισμός του ΑΣΕΠ γίνεται ένας «άταφος νεκρός» που θα διενεργείται(;) κάθε τρία αντί για δύο χρόνια. Αυτό πρακτικά σημαίνει την ελαχιστοποίηση των διορισμών με δραματικές παρενέργειες (συρρίκνωση σχολικού δικτύου, αύξηση μαθητικής διαρροής, αναλφαβητισμός κ.α.) για τη δημόσια εκπαίδευση και για τους νέους συναδέλφους μας. Και όλα αυτά την ώρα που οι μισοί συνάδελφοι μας να εργάζονται πλέον σε καθεστώς προσωρινής και ελαστικής εργασίας. Στα νέα μέτρα περιλαμβάνονται δραματικές αλλαγές στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης με την κατάργηση κρίσιμων διατάξεων των ν. 3194/2003 και 3848/2010. Ο πόλεμος συμφερόντων υπέρ των μεγαλοσχολαρχών και σε βάρος των ιδιωτικών εκπαιδευτικών μαίνεται, ενώ στο στόχαστρο μπαίνουν και τα μικρότερα ιδιωτικά σχολεία. Όλοι στους δρόμους. Να δώσουμε όλοι μαζί τη μάχη για την ανατροπή της πιο βίαιης και αντιλαϊκής πολιτικής που έχει επιβληθεί στη χώρα από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η επίθεση είναι σφοδρή για να φυσήξει ούρειος άνεμος για πιο υψηλή κερδοφορία του κεφαλαίου για τη μετατροπή της Ελλάδας σε μια απέραντη Ειδική Οικονομική Ζώνη (ΕΟΖ) - προτεκτοράτο με υποθηκευμένη τη λεηλατημένη τη δημόσια περιουσία και πλούτο, με εργαζόμενους με εξευτελιστικούς μισθούς, χωρίς εργασιακά δικαιώματα, πενιχρές συντάξεις και περιορισμένη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Μοναδική ελπίδα για όλους μας είναι η συνέχιση και ενδυνάμωση των κοινωνικών αντιστάσεων και των συγκρουσιακών συλλογικών δράσεων, ξεπερνώντας τα στημένα ραντεβού του καθεστωτικού συνδικαλισμού. Με κλιμάκωση σε γενικό απεργιακό ξεσηκωμό διάρκειας, με λουκέτο όλου του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, με καταλήψεις, διαδηλώσεις, ώστε να ηττηθεί η πολιτική των μνημονίων, της απεχθούς δανειακής σύμβασης και της κοινωνικής εξαθλίωσης που επιφέρουν τα βάρβαρα αντικοινωνικά μέτρα.

 ΄Η  ΘΑ ΑΠΟΔΕΧΘΟΥΜΕ ΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΑΔΟΘΟΥΜΕ  Σ’ΑΥΤΗΝ ΄Η ΘΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗΣ ΦΡΑΞΟΥΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ!

 ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ  ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ  ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ  ΚΙΝΗΣΕΙΣ  Δ.Ε.

                                                                                            Αθήνα, Τετάρτη 7 Νοέμβρη 2012

Αποτελέσματα εκλογών ΠΥΣΔΕ, ΑΠΥΣΔΕ, ΚΥΣΔΕ Νομού Χαλκιδικής

ΠΥΣΔΕ

ΨΗΦ 808

Α-Λ 40

ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ      331     43.1%

ΔΑΚΕ                             304    39.6%

ΕΣΑΚ                            96      12.5%

ΠΑΣΚ                            37      4.8%

ΑΠΥΣΔΕ

ΨΗΦ 808

Α-Λ 56

ΔΑΚΕ                              230       30.6%

ΣΕΚ                                 222       29.5%

ΕΣΑΚ                              116       15.4%

ΑΓΩΝ. ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ  104        13.8%

ΠΑΣΚ                               49        6.5%

ΜΕΜΟΝ.                          31        4.1%

ΚΥΣΔΕ

ΨΗΦ 808

Α-Λ 72

ΔΑΚΕ                               201     27.3%

ΣΕΚ                                  159     21.6%

ΑΓ. ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ      115     15.6%

ΕΣΑΚ                               102     13.9%

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ                      46       6.3%

ΠΑΣΚ                                44       6.0%

ΧΕΚ                                   35      4.8%

ΔΗΑΡΜΕ                           17      2.3%

ΑΝΕΞ                                 17      2.3%

Το ψηφοδέλτιο της ανασυγκρότησης του Συνδικαλιστικού Κινήματος για το ΠΥΣΔΕ

ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔ. ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΥΣΔΕ

Αλεμίδου Θώμη	Μελισσίδης Ιωάννης
Βλόστος Κωνσταντίνος	Μουταφτσή Ζαφειρία (Ζάφη)
Γκιώση Φιλιώ	Νασιόπουλος Χρήστος
Ζήσιου Ιωάννα	Παρασκευόπουλος Γιώργος
Κάλφα Ξανθίππη	Πολίτου Κρυστάλλω
Κανταρτζής Φώτης	Στάθη Μαρία
Κουτίτας Κώστας	Στίνη Ιωάννα
Λέκκας Παναγιώτης	Τάσιου Μαρία
Ληστής Σωτήρης	Φιριπή Παρασκευή (Βούλα)