Ανοιχτή επιστολή της ΕΛΜΕ Χαλκιδικής προς γονείς και μαθητές

Ανοιχτή επιστολή της ΕΛΜΕ Χαλκιδικής προς γονείς και μαθητές

Αγαπητοί γονείς και κηδεμόνες, εργαζόμενοι, άνεργοι, βιοπαλαιστές, μαθητές και μαθήτριες

Τις τελευταίες μέρες, με αφορμή την αναγγελία απεργιακής κινητοποίησης, ξεκίνησε μια πρωτοφανής εκστρατεία λάσπης και συκοφαντίας από τη μεριά της κυβέρνησης και των κυρίαρχων ΜΜΕ, ενάντια στους εκπαιδευτικούς. Ταυτόχρονα το καθεστώς του μνημονίου εντελώς παράνομα και αντισυνταγματικά προχώρησε στην επιστράτευση μας, καταργώντας ουσιαστικά δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες κατακτημένες εδώ και δεκαετίες με το αίμα του λαού και θυμίζοντας εποχές χούντας.

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ; 

Οι κυβερνώντες και τα παπαγαλάκια τους ωρύονται για την αγωνία των παιδιών μας, τους κόπους και τις θυσίες των οικογενειών και φοβούνται για την «διαταραχή της ψυχολογίας των υποψήφιων» από τις «συντεχνιακές διεκδικήσεις» μας είναι οι ίδιοι που :

• Άφησαν τα παιδιά μας χωρίς καθηγητές και βιβλία με αποτέλεσμα να χαθούν χιλιάδες ώρες μαθημάτων
• Διέλυσαν τις υποδομές των σχολείων και μας ανάγκασαν να κάνουμε μάθημα σε παγωμένες τάξεις 
• Κατήργησαν την ενισχυτική διδασκαλία, τις βιβλιοθήκες και την επιμόρφωση μας 
• Έκλεισαν πάνω από 1000 σχολεία και ετοιμάζουν νέες συγχωνεύσεις και καταργήσεις 
• Έχουν μετατρέψει το σχολείο σε ένα απέραντο εξεταστικό κέντρο, με προγράμματα σπουδών που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες και τις απαιτήσεις των μαθητών, με όραμα το «νέο σχολείο» της αγοράς που θα βγάζει φτηνό και ευέλικτο εργατικό δυναμικό και όχι ολοκληρωμένους ανθρώπους. 

Είναι οι ίδιοι που έκοψαν το μισθό και τη σύνταξη σου ! Που σου στέρησαν τα όνειρα… Που σε κλέβουν με τους φόρους και τα χαράτσια, που σε άφησαν άνεργο, που σου ρήμαξαν το μαγαζί… Αυτοί που ξεπουλούν όσο-όσο τη δημόσια περιουσία, που σε άφησαν χωρίς περίθαλψη και που σε κάθε διαμαρτυρία σου στέλνουν τα ΜΑΤ να δέρνουν και να ρίχνουν δακρυγόνα ακόμα και μέσα στα σχολεία. Αυτοί που «μαζί τα φάγανε», που ρήμαξαν τη χώρα μας με τα μνημόνια, που σπρώχνουν τα παιδιά μας στην ξενιτιά. ΠΟΙΟΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ ΝΟΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ;

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ; 

Μας ξέρετε. Φίλοι, γείτονες και συγγενείς, δάσκαλοι σας τωρινοί και παλιότεροι. Με τις παραξενιές και τα ελαττώματα μας. Ποιος άλλωστε είναι τέλειος; Αλλά που μας βλέπετε και σας βλέπουμε πάντα στα μάτια. Εμείς που με ψηλά το κεφάλι και την τσέπη άδεια ( 639 ευρώ μισθό ο νεοδιόριστος ), περιπλανώμενοι ανά τη χώρα και από σχολείο σε σχολείο, αγωνιζόμαστε για το ύψιστο αγαθό της δημόσιας παιδείας…

Εμείς που δουλεύουμε απογεύματα και Σαββατοκύριακα (εθελοντικά και δωρεάν) για να διδάξουμε θέατρο, κινηματογράφο, περιβαλλοντολογική αγωγή και όσα άλλα λείπουν από το πρόγραμμα σπουδών του σχολείου.

Εμείς που αφιερώσαμε τον ελεύθερο χρόνο μας για να κάνουμε ενισχυτική διδασκαλία, αφιλοκερδώς και εθελοντικά, σε μαθητές που είχαν ανάγκη.

Εμείς που κρατάμε ζωντανά τα σχολεία μας, με γιορτές, εκδρομές, δραστηριότητες, σχολικούς αγώνες, διοικητικό έργο, χωρίς να λογαριάζουμε ωράρια, σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που καταρρέει, με μόνο όπλο την αγάπη για τα παιδιά και για το έργο μας

ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ; 

• Για να μην απολυθούν 10.000 συνάδελφοι μας λόγω της αύξησης του ωραρίου. 
• Για να μην διαλυθούν χιλιάδες οικογένειες λόγω των υποχρεωτικών μεταθέσεων που ψήφισε η κυβέρνηση. 
• Για να μην μας πετάνε σε αργίες και διαθεσιμότητες με το παραμικρό. 
• Για να μην επιστρέψουν οι επιθεωρητές μέσα στις τάξεις. 
• Για να μην κλείσουν άλλα σχολεία και να μην έχουμε τάξεις των 30 μαθητών. 
• Για το δημόσιο σχολείο, για τη μόρφωση, για την ελευθερία 
• Για να φύγουν επιτέλους τα μνημόνια, οι τρόικες και οι κυβερνήσεις υπηρέτες του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ ! 

Αγαπητοί γονείς και κηδεμόνες, εργαζόμενοι, άνεργοι, βιοπαλαιστές, μαθητές και μαθήτριες

Ήρθε η ώρα να πάρετε θέση ! Η αυτοί ή εμείς ! 

Επειδή η επίθεση στον κόσμο της εκπαίδευσης είναι επίθεση στη δημόσια παιδεία και σε όλη την κοινωνία.

Επειδή η επιστράτευση βάζει στο στόχαστρο τα δικαιώματα όλων και ανοίγει το δρόμο στο νέο ολοκληρωτισμό.

Επειδή στον αγώνα για τη μόρφωση, για ένα καλύτερο σχολείο, για μια καλύτερη κοινωνία δεν περισσεύει κανείς.

Ετούτη την κρίσιμη ώρα σας θέλουμε δίπλα μας!

Όλοι μαζί μπορούμε να νικήσουμε ! 

ΕΛΜΕ Χαλκιδικής

Φιριπή Ε. Παρασκευή Θεσσαλονίκη 11.5.2013
Νομικός, Αιρετός ΑΠΥΣΔΕ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ

ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ: ΜΕ ΠΟΙΑ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΟΣΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ 

"...Η απόφαση της ΟΛΜΕ δημιουργεί αδικαιολόγητη αναστάτωση σε εκατοντάδες οικογένειές και θέτει σε ομηρία τους μαθητές. Η κυβέρνηση οφείλει να διασφαλίσει την ομαλή διεξαγωγή των εξετάσεων, τη γαλήνη και την ηρεμία γονιών και μαθητών. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να παίξει με την αγωνία των νέων, οι εξετάσεις θα γίνουν στη ώρα τους". 

Αυτές ήταν οι τελευταίες ανακοινώσεις του Υπουργού Παιδείας απερχόμενου από το Μεγαρο Μαξίμου. Ήρθε η ώρα του Υπουργού και της Κυβέρνησης να σκεφτεί και να δράσει επιτέλους για τις ζωές των παιδιών και των οικογενειών τους! 

Αφού γκρέμισαν στην κυριολεξία ζωές ανθρώπων, αφού στέρησαν το όνειρο από γονείς και παιδιά, αφού έδιωξαν και διώχνουν με τις στοχευμένες, κατευθυνόμενες πολιτικές τους παιδιά φωτισμένα και το νέο εργατικό δυναμικό της χώρας, σήμερα με ανείπωτη υποκρισία θυμήθηκαν να μιλήσουν για την ηρεμία των παιδιών και των οικογενειών τους. 

Αφού αποδόμησαν και αποδομούν το δημόσιο δωρεάν σχολείο, που αυτό τους σπούδασε , αφού άφησαν όλη την χρονιά, γονείς ανέργους με πενιχρά έως μηδαμινά επιδόματα και παιδιά θλιμμένα που στερήθηκαν από το φαγητό και τη ζέστη τους μέχρι και αυτό το καθημερινό σχολείο ήρθαν σήμερα να βγούν υπερασπιστές της ηρεμίας και του αγώνα τους. Αλλά όμως είναι οι εκπαιδευτικοί που ευθύνονται για την αγωνία των παιδιών, είναι οι εκπαιδευτικοί δάσκαλοί τους που έπαιξαν με τις ζωές στους. Είναι οι εκπαιδευτικοί που πρέπει να απειλήσουμε και να τιμωρήσουμε για την διάλυση του δημόσιου σχολείου που εκείνοι προετοίμασαν, είναι οι εκπαιδευτικοί που έφεραν το σκοτάδι στη διδασκαλία και στη δημοκρατία που μαθαίνουμε στα παιδιά μας.

Και βέβαια η επίταξη των υπηρεσιών τους μαζί με όλες τις άναρθρες κραυγές των αδιάβαστων κομματικών μελών τους και φεύ βουλευτών τους, που προσβάλουν ο,τι απέμεινε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, είναι το αποτελεσματικότερο όπλο τους στη βάση μιας ανύπαρκτης νομιμότητας και νομιμοποίησης τους.

1. Σύμφωνα με την παράγραφο 4 του άρθρου 22 του Συντάγματος, ορίζεται ότι: «Οποιαδήποτε μορφή αναγκαστικής εργασίας απαγορεύεται. Ειδικοί νόμοι ρυθμίζουν τα σχετικά με την επίταξη προσωπικών υπηρεσιών σε περίπτωση πολέμου ή επιστράτευσης ή για την αντιμετώπιση αναγκών της άμυνας της Χώρας ή επείγουσας κοινωνικής ανάγκης από θεομηνία ή ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία…». Εξ άλλου, στο άρθρο 23 του Συντάγματος ορίζονται και τα εξής: «1. Το Κράτος λαμβάνει τα προσήκοντα μέτρα για τη διασφάλιση της συνδικαλιστικής ελευθερίας και την ανεμπόδιστη άσκηση των συναφών μ΄ αυτή δικαιωμάτων εναντίον κάθε προσβολής τους, μέσα στα όρια του νόμου.  Η απεργία αποτελεί δικαίωμα και ασκείται από τις νόμιμα συστημένες συνδικαλιστικές οργανώσεις για τη διαφύλαξη και προαγωγή των οικονομικών και εργασιακών γενικά συμφερόντων των εργαζομένων… Το δικαίωμα προσφυγής σε απεργία του προσωπικού των κάθε μορφής επιχειρήσεων δημόσιου χαρακτήρα ή κοινής ωφέλειας, που η λειτουργία τους έχει ζωτική σημασία για την εξυπηρέτηση βασικών αναγκών του κοινωνικού συνόλου, υπόκειται στους συγκεκριμένους περιορισμούς του νόμου που το ρυθμίζει. Οι περιορισμοί αυτοί δεν μπορούν να φθάνουν έως την κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας ή την παρεμπόδιση της νόμιμης άσκησής του» (ΣΤΕ1623/2012) 
2. Στην υπ’ αρ. 29 Διεθνή Σύμβαση, της Γενικής Συνδιασκέψεως της Διεθνούς Οργανώσεως Εργασίας (ΔΟΕ), «περί της αναγκαστικής ή υποχρεωτικής εργασίας», που υπεγράφη στη Γενεύη, στις 23.6.1930, και κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2079/1952 (Α΄108), ορίζονται και τα εξής: «Αρθρον 1. 1. Πάν Μέλος της Διεθνούς Οργανώσεως Εργασίας επικυρούν την παρούσαν Σύμβασιν υποχρεούται όπως καταργήση την χρήσιν της αναγκαστικής ή υποχρεωτικής εργασίας υφ’ όλας αυτής τας μορφάς, εντός της βραχυτέρας το δυνατόν προθεσμίας… Αρθρον 2. 1. Εν τη εννοία της παρούσης συμβάσεως ο όρος ‘αναγκαστική ή υποχρεωτική εργασία’ δηλοί πάσαν εργασίαν ή υπηρεσίαν απαιτουμένην παρά ατόμου επ’ απειλή οιασδήποτε ποινής και δι’ ήν το εν λόγω άτομον δεν προσεφέρθη οικεία βουλήσει. 2. Οπωσδήποτε εις τον όρον ‘αναγκαστική ή υποχρεωτική εργασία’ δεν περιλαμβάνονται εν τη εννοία της παρούσης συμβάσεως: α)…β)…γ)…δ) Πάσα εργασία ή υπηρεσία απαιτουμένη εις τας περιπτώσεις ανωτέρας βίας, ήτοι εις περιπτώσεις πολέμου, καταστροφών ή απειλής καταστροφών, οίον πυρκαϊαί, πλήμμυραι, λιμοί, σεισμοί, βίαιαι επιδημίαι και επιζωοτίαι έντονοι, επιδρομαί ζώων, εντόμων ή φυτικών παρασίτων, επιβλαβών και εν γένει οιαδήποτε περίστασις θέτουσα εν κινδύνω ή απειλούσα να θέση εν κινδύνω την ζωήν ή τας ομαλάς συνθήκας διαβιώσεως του συνόλου ή μέρους του πληθυσμού. ε)…». Β) Στο ίδιο πνεύμα κινείται και η αρ. 105 Διεθνή Σύμβαση, της Γενικής Συνδιασκέψεως της Διεθνούς Οργανώσεως Εργασίας, «περί καταργήσεως της αναγκαστικής εργασίας», που υπεγράφη στη Γενεύη, στις 5.6.1957, και κυρώθηκε και από την Ελλάδα ως εσωτερικό δίκαιο με το άρθρο πρώτο του ν.δ. 4221/1961 (Α΄173).. Γ) Επιπλέον στο άρθρο 4 της Διεθνούς Συμβάσεως της Ρώμης «δια την προάσπισιν των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών» (ΕΣΔΑ), η οποία κυρώθηκε και τέθηκε εκ νέου σε ισχύ με το ν.δ 53/1974 (Α΄256), ορίζονται και τα εξής: «2. Ουδείς δύναται να υποχρεωθή εις αναγκαστικήν ή υποχρεωτικήν εργασίαν. 3. Δεν θεωρείται ως «αναγκαστική ή υποχρεωτική εργασία» υπό την έννοιαν του παρόντος άρθρου: α)… β)… γ) πάσα υπηρεσία ζητουμένη εις περίπτωσιν κρίσεων ή θεομηνιών, αι οποίαι απειλούν την ζωήν ή την ευδαιμονίαν του συνόλου. δ)…».. και η απαρίθμηση των σχετικών διεθνών συμβάσεων που έχει υπογράψει η Ελλάδα κα που ο νομικός της πολιτισμός μέχρι σήμερα θεωρούσε αναγκαίες, μπορεί να συνεχιστεί 
3. Παράλληλα στο άρθρο 41 του ειδικού νόμου 3536/2007 (Α΄42), υπό τον τίτλο «Ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών σε περίοδο ειρήνης», ορίζονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: «1. Επίταξη προσωπικών υπηρεσιών και επίταξη ακινήτων και κινητών πραγμάτων, ως μέτρα πολιτικής κινητοποίησης για την αντιμετώπιση έκτακτης ανάγκης σε περίοδο ειρήνης επιτρέπονται κατά τους όρους και προϋποθέσεις των διατάξεων του άρθρου αυτού. 2. Έκτακτη ανάγκη σε περίοδο ειρήνης, που επιβάλλει την επίταξη προσωπικών υπηρεσιών, είναι κάθε αιφνίδια κατάσταση, η οποία απαιτεί τη λήψη άμεσων μέτρων προς αντιμετώπιση αμυντικών αναγκών της Χώρας ή επείγουσας κοινωνικής ανάγκης από κάθε μορφής απειλούμενη φυσική καταστροφή ή ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία. Έκτακτη ανάγκη σε περίοδο ειρήνης, που επιβάλλει την επίταξη ακινήτων και κινητών πραγμάτων, είναι κάθε άμεση κοινωνική ανάγκη που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη ή υγεία. 3…4…5…6. Όποιος καλείται να προσφέρει τις υπηρεσίες του ή ακίνητο ή κινητό πράγμα κατά τις διατάξεις του άρθρου αυτού και είτε αρνείται να παραλάβει το σχετικό φύλλο επίταξης είτε αρνείται ή παραλείπει να εκτελέσει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την επίταξη, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών. 7. Οι διατάξεις ιδίως των άρθρων 2 παρ. 5, 18, 19, 22 και 23 του ν.δ. 17/1974 δεν εφαρμόζονται εφεξής για την αντιμετώπιση έκτακτης ανάγκης σε καιρό ειρήνης, εφόσον έρχονται σε αντίθεση προς τις διατάξεις αυτού του άρθρου. Επίσης δεν εφαρμόζεται και κάθε άλλη διάταξη που είναι αντίθετη προς τις διατάξεις αυτού του άρθρου.». Εξάλλου, στο ν.δ. 17/1974 «περί πολιτικής σχεδιάσεως εκτάκτου ανάγκης» (Α΄236) όπως αυτό ισχύει σήμερα, ορίζεται ότι «ως πολιτική κινητοποίησις νοείται η μετάπτωσις των πολιτικών δυνάμεων εκ της καταστάσεως ειρήνης εις πολεμικήν τοιαύτην ή εις κατάστασιν αντιμετωπίσεως των εκτάκτων εν ειρήνη αναγκών…» (άρθρο 2 παρ. 3) 

Ας μας τεκμηριώσει η κυβέρνηση ποιές από τις ορισμένες περιοριστικά συνθήκες που προβλέπει όλο το παραπάνω ισχύον νομικό θεσμικό πλαίσιο συντρέχουν σήμερα ώστε να προχωρήσει στην απειλητική πέρα από κάθε έννοια Δημοκρατικής νομιμότητας επίταξη των υπηρεσιών των εκπαιδευτικών και ποιές συνθήκες της επιβάλλουν την παραβίαση των Διεθνούς Δικαίου που η Βουλή των Ελλήνων με ισχύουσες μέχρι σήμερα αποφάσεις της, έχει επικυρώσει ως εσωτερικό δίκαιο. 

Ας μας πει η κυβέρνηση πότε έκανε και πώς έκανε ουσιαστικό διάλογο με την ΟΛΜΕ για να στηρίξει τον εκπαιδευτικό, την ψυχή του δημόσιο σχολείου, αν τον εμψύχωσε, τον ενδυνάμωσε, τον επιμόρφωσε, του έδωσε τα υλικά και τις υποδομές να διδάξει τους μαθητές του, που τελικά δίδαξε βέβαια μέσα από την ψυχή του! 

Ας μας πει η Κυβέρνηση αν έχει την πολιτική βούληση να στηρίξει το κοινωνικό δικαίωμα στο δημόσιο δωρεάν σχολείο ή το θεωρεί εμμονή από πλευράς ΟΛΜΕ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ και προτιμά να μας συμπαρασύρει όλους, εκπαιδευτικούς, γονείς, παιδιά-αυριανούς γονείς και πολίτες αυτής της χώρας στον κατήφορο της Δημοκρατίας, που αυτή επέλεξε!

Βούλα Φιριπή

Σε επιστράτευση των εκπαιδευτικών θα προχωρήσει η κυβέρνηση. Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του πατρίου εδάφους.

Αρθρογράφος: πιτσιρίκος

Στους δασκάλους μου

πιτσιρίκος

Σε επιστράτευση των εκπαιδευτικών θα προχωρήσει η κυβέρνηση. Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του πατρίου εδάφους.

 

Η επιστράτευση των εκπαιδευτικών θα γίνει μόλις επιδοθεί η απόφαση της ΟΛΜΕ για απεργία μέσα στις εξετάσεις, αν και υπήρξε η σκέψη να επιστρατευθούν οι καθηγητές πριν ανακοινώσουν την απεργία και να επιστρατευθούν και οι μαθητές και να δώσουν Πανελλαδικές σήμερα -όλα τα μαθήματα-, ώστε να μην υπάρχει κανένα πρόβλημα.

 

Εν τω μεταξύ, όλα τα καθεστωτικά ξεπουλημένα σκυλιά των ΜΜΕ επιτίθενται με λύσσα στους εκπαιδευτικούς και μιλάνε για το δικαίωμα των παιδιών να δώσουν εξετάσεις για να περάσουν σε πανεπιστήμια που μοιράζουν χαρτιά χωρίς κανένα αντίκρυσμα και να οδηγηθούν στην ανεργία ή στην σκλαβιά.

 

Φυσικά, τα δικά τους παιδιά πάνε σε ιδιωτικά σχολεία και σπουδάζουν ή θα σπουδάσουν στο εξωτερικό γιατί δεν καταδέχονται να τα στείλουν μαζί με τα υπόλοιπα για τα οποία κόβουν φλέβες αυτές τις ημέρες, αν και στην πραγματικότητα τα έχουν γραμμένα στ’ αρχίδια τους.

 

Και όλοι μιλούν για τις Πανελλαδικές εξετάσεις -σαν οι εξετάσεις να είναι ο προορισμός της εκπαίδευσης και όχι η μόρφωση-, και κανείς δεν λέει πως όλο το σύστημα της εκπαίδευσης είναι εντελώς για τον πούτσο , αφού κατάφεραν να μετατρέψουν τους δασκάλους σε υπαλληλάκους και τους μαθητές σε ζόμπι.

 

Οι δάσκαλοι είναι αυτοί που χτίζουν μια ανθρώπινη κοινωνία, κάνουν το σημαντικότερο -μαζί με τους γιατρούς- λειτούργημα, αλλά τους έκαναν αξιολύπητα ανθρωπάκια που αναγκάζονται να γίνουν αρπακτικά για να επιβιώσουν, ενώ όσοι αρνούνται να υποταχθούν στα κελεύσματα των καιρών και τους νόμους της αγοράς, και προσπαθήσουν να παραμείνουν άνθρωποι και Δάσκαλοι, θα σαλτάρουν ή θα πεθάνουν πριν από την ώρα τους από τους καρκίνους.

 

Κι αντί μια ολόκληρη κοινωνία να είναι στα κάγκελα και να στέκεται στο πλευρό των εκπαιδευτικών με τους οποίους τα παιδιά τους περνάνε περισσότερο χρόνο απ’ ότι με τους ίδιους -και, άρα, είναι προς το συμφέρον σου, φτωχέ μαλάκα, αυτοί οι άνθρωποι να ζουν αξιοπρεπώς-, ακούς να αναπαράγονται σχεδόν από όλους οι απίστευτες μαλακίες των ξεπουλημένων τηλεδημοσιογράφων για τις λίγες ώρες που δουλεύουν οι καθηγητές, λες και δεν πήγαμε όλοι στο σχολείο και δεν ξέρουμε από τη δική μας εμπειρία πως δάσκαλοι και καθηγητές δεν έχουν μόνο τις ώρες διδασκαλίας αλλά ένα σωρό άλλες εργασίες και υποχρεώσεις μέσα στο σχολείο αλλά και στο σπίτι τους.

 

Και αυτοί που είναι άνεργοι είναι έξαλλοι με τους καθηγητές που τολμούν να απεργήσουν για να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, ενώ κι αυτοί που έχουν ακόμα δουλειά είναι επίσης έξαλλοι που οι καθηγητές τολμούν να κάνουν αυτό που θα έπρεπε να κάνουν όλοι οι εργαζόμενοι, αλλά δεν πειράζει, αφού, όταν θα είναι όλοι άνεργοι, δεν θα απεργεί κανείς και θα είναι όλοι οι Έλληνες ευχαριστημένοι.

 

Και η κάθε επαγγελματική και κοινωνική ομάδα παίζει το παιχνίδι του σάπιου συστήματος και στρέφεται κατά της άλλης και προσπαθεί να την τραβήξει κι αυτήν προς τα κάτω, αντί να ακολουθήσει αυτήν που δίνει τον αγώνα της για αξιοπρέπεια.

 

Αλλά εγώ, φτωχέ μαλάκα, που στη ζωή μου, εκτός από τους γονείς μου, δεν αγάπησα κανέναν όσο αγάπησα πέντε έξι Δασκάλους που με ξεστράβωσαν και μου άνοιξαν πόρτες και παράθυρα και προσπάθησαν να με πείσουν πως έχω κι εγώ κάποια αξία σε αυτή τη ζωή -και θα τους είμαι αιώνια ευγνώμων γι’ αυτό- έχω να σου πω πως, όταν σε έκαναν να πιστέψεις πως ένας Δάσκαλος είναι ένας ξεφτίλας και ένας τίποτα μπροστά στους οικονομικούς νταβατζήδες, τους Πρετεντέρηδες, τα ξέκωλα και τα λαμόγια που έχουν κατακλύσει τον τόπο, τελείωσες σαν άνθρωπος.

 

Οπότε, ζήσε τώρα μέσα στη σκλαβιά και στον βούρκο, και ρίξε εκεί και τα παιδιά σου που τόσο πολύ τα αγαπάς.

 

Εγώ θα είμαι πάντα με τους Δασκάλους γιατί μου έδειξαν τον ουρανό.

 

http://pitsirikos.net/