Ανοιχτή επιστολή της ΕΛΜΕ Χαλκιδικής προς γονείς και μαθητές

Ανοιχτή επιστολή της ΕΛΜΕ Χαλκιδικής προς γονείς και μαθητές

Αγαπητοί γονείς και κηδεμόνες, εργαζόμενοι, άνεργοι, βιοπαλαιστές, μαθητές και μαθήτριες

Τις τελευταίες μέρες, με αφορμή την αναγγελία απεργιακής κινητοποίησης, ξεκίνησε μια πρωτοφανής εκστρατεία λάσπης και συκοφαντίας από τη μεριά της κυβέρνησης και των κυρίαρχων ΜΜΕ, ενάντια στους εκπαιδευτικούς. Ταυτόχρονα το καθεστώς του μνημονίου εντελώς παράνομα και αντισυνταγματικά προχώρησε στην επιστράτευση μας, καταργώντας ουσιαστικά δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες κατακτημένες εδώ και δεκαετίες με το αίμα του λαού και θυμίζοντας εποχές χούντας.

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ; 

Οι κυβερνώντες και τα παπαγαλάκια τους ωρύονται για την αγωνία των παιδιών μας, τους κόπους και τις θυσίες των οικογενειών και φοβούνται για την «διαταραχή της ψυχολογίας των υποψήφιων» από τις «συντεχνιακές διεκδικήσεις» μας είναι οι ίδιοι που :

• Άφησαν τα παιδιά μας χωρίς καθηγητές και βιβλία με αποτέλεσμα να χαθούν χιλιάδες ώρες μαθημάτων
• Διέλυσαν τις υποδομές των σχολείων και μας ανάγκασαν να κάνουμε μάθημα σε παγωμένες τάξεις 
• Κατήργησαν την ενισχυτική διδασκαλία, τις βιβλιοθήκες και την επιμόρφωση μας 
• Έκλεισαν πάνω από 1000 σχολεία και ετοιμάζουν νέες συγχωνεύσεις και καταργήσεις 
• Έχουν μετατρέψει το σχολείο σε ένα απέραντο εξεταστικό κέντρο, με προγράμματα σπουδών που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες και τις απαιτήσεις των μαθητών, με όραμα το «νέο σχολείο» της αγοράς που θα βγάζει φτηνό και ευέλικτο εργατικό δυναμικό και όχι ολοκληρωμένους ανθρώπους. 

Είναι οι ίδιοι που έκοψαν το μισθό και τη σύνταξη σου ! Που σου στέρησαν τα όνειρα… Που σε κλέβουν με τους φόρους και τα χαράτσια, που σε άφησαν άνεργο, που σου ρήμαξαν το μαγαζί… Αυτοί που ξεπουλούν όσο-όσο τη δημόσια περιουσία, που σε άφησαν χωρίς περίθαλψη και που σε κάθε διαμαρτυρία σου στέλνουν τα ΜΑΤ να δέρνουν και να ρίχνουν δακρυγόνα ακόμα και μέσα στα σχολεία. Αυτοί που «μαζί τα φάγανε», που ρήμαξαν τη χώρα μας με τα μνημόνια, που σπρώχνουν τα παιδιά μας στην ξενιτιά. ΠΟΙΟΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ ΝΟΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ;

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ; 

Μας ξέρετε. Φίλοι, γείτονες και συγγενείς, δάσκαλοι σας τωρινοί και παλιότεροι. Με τις παραξενιές και τα ελαττώματα μας. Ποιος άλλωστε είναι τέλειος; Αλλά που μας βλέπετε και σας βλέπουμε πάντα στα μάτια. Εμείς που με ψηλά το κεφάλι και την τσέπη άδεια ( 639 ευρώ μισθό ο νεοδιόριστος ), περιπλανώμενοι ανά τη χώρα και από σχολείο σε σχολείο, αγωνιζόμαστε για το ύψιστο αγαθό της δημόσιας παιδείας…

Εμείς που δουλεύουμε απογεύματα και Σαββατοκύριακα (εθελοντικά και δωρεάν) για να διδάξουμε θέατρο, κινηματογράφο, περιβαλλοντολογική αγωγή και όσα άλλα λείπουν από το πρόγραμμα σπουδών του σχολείου.

Εμείς που αφιερώσαμε τον ελεύθερο χρόνο μας για να κάνουμε ενισχυτική διδασκαλία, αφιλοκερδώς και εθελοντικά, σε μαθητές που είχαν ανάγκη.

Εμείς που κρατάμε ζωντανά τα σχολεία μας, με γιορτές, εκδρομές, δραστηριότητες, σχολικούς αγώνες, διοικητικό έργο, χωρίς να λογαριάζουμε ωράρια, σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που καταρρέει, με μόνο όπλο την αγάπη για τα παιδιά και για το έργο μας

ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ; 

• Για να μην απολυθούν 10.000 συνάδελφοι μας λόγω της αύξησης του ωραρίου. 
• Για να μην διαλυθούν χιλιάδες οικογένειες λόγω των υποχρεωτικών μεταθέσεων που ψήφισε η κυβέρνηση. 
• Για να μην μας πετάνε σε αργίες και διαθεσιμότητες με το παραμικρό. 
• Για να μην επιστρέψουν οι επιθεωρητές μέσα στις τάξεις. 
• Για να μην κλείσουν άλλα σχολεία και να μην έχουμε τάξεις των 30 μαθητών. 
• Για το δημόσιο σχολείο, για τη μόρφωση, για την ελευθερία 
• Για να φύγουν επιτέλους τα μνημόνια, οι τρόικες και οι κυβερνήσεις υπηρέτες του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ ! 

Αγαπητοί γονείς και κηδεμόνες, εργαζόμενοι, άνεργοι, βιοπαλαιστές, μαθητές και μαθήτριες

Ήρθε η ώρα να πάρετε θέση ! Η αυτοί ή εμείς ! 

Επειδή η επίθεση στον κόσμο της εκπαίδευσης είναι επίθεση στη δημόσια παιδεία και σε όλη την κοινωνία.

Επειδή η επιστράτευση βάζει στο στόχαστρο τα δικαιώματα όλων και ανοίγει το δρόμο στο νέο ολοκληρωτισμό.

Επειδή στον αγώνα για τη μόρφωση, για ένα καλύτερο σχολείο, για μια καλύτερη κοινωνία δεν περισσεύει κανείς.

Ετούτη την κρίσιμη ώρα σας θέλουμε δίπλα μας!

Όλοι μαζί μπορούμε να νικήσουμε ! 

ΕΛΜΕ Χαλκιδικής

Φιριπή Ε. Παρασκευή Θεσσαλονίκη 11.5.2013
Νομικός, Αιρετός ΑΠΥΣΔΕ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ

ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ: ΜΕ ΠΟΙΑ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΟΣΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ 

"...Η απόφαση της ΟΛΜΕ δημιουργεί αδικαιολόγητη αναστάτωση σε εκατοντάδες οικογένειές και θέτει σε ομηρία τους μαθητές. Η κυβέρνηση οφείλει να διασφαλίσει την ομαλή διεξαγωγή των εξετάσεων, τη γαλήνη και την ηρεμία γονιών και μαθητών. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να παίξει με την αγωνία των νέων, οι εξετάσεις θα γίνουν στη ώρα τους". 

Αυτές ήταν οι τελευταίες ανακοινώσεις του Υπουργού Παιδείας απερχόμενου από το Μεγαρο Μαξίμου. Ήρθε η ώρα του Υπουργού και της Κυβέρνησης να σκεφτεί και να δράσει επιτέλους για τις ζωές των παιδιών και των οικογενειών τους! 

Αφού γκρέμισαν στην κυριολεξία ζωές ανθρώπων, αφού στέρησαν το όνειρο από γονείς και παιδιά, αφού έδιωξαν και διώχνουν με τις στοχευμένες, κατευθυνόμενες πολιτικές τους παιδιά φωτισμένα και το νέο εργατικό δυναμικό της χώρας, σήμερα με ανείπωτη υποκρισία θυμήθηκαν να μιλήσουν για την ηρεμία των παιδιών και των οικογενειών τους. 

Αφού αποδόμησαν και αποδομούν το δημόσιο δωρεάν σχολείο, που αυτό τους σπούδασε , αφού άφησαν όλη την χρονιά, γονείς ανέργους με πενιχρά έως μηδαμινά επιδόματα και παιδιά θλιμμένα που στερήθηκαν από το φαγητό και τη ζέστη τους μέχρι και αυτό το καθημερινό σχολείο ήρθαν σήμερα να βγούν υπερασπιστές της ηρεμίας και του αγώνα τους. Αλλά όμως είναι οι εκπαιδευτικοί που ευθύνονται για την αγωνία των παιδιών, είναι οι εκπαιδευτικοί δάσκαλοί τους που έπαιξαν με τις ζωές στους. Είναι οι εκπαιδευτικοί που πρέπει να απειλήσουμε και να τιμωρήσουμε για την διάλυση του δημόσιου σχολείου που εκείνοι προετοίμασαν, είναι οι εκπαιδευτικοί που έφεραν το σκοτάδι στη διδασκαλία και στη δημοκρατία που μαθαίνουμε στα παιδιά μας.

Και βέβαια η επίταξη των υπηρεσιών τους μαζί με όλες τις άναρθρες κραυγές των αδιάβαστων κομματικών μελών τους και φεύ βουλευτών τους, που προσβάλουν ο,τι απέμεινε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, είναι το αποτελεσματικότερο όπλο τους στη βάση μιας ανύπαρκτης νομιμότητας και νομιμοποίησης τους.

1. Σύμφωνα με την παράγραφο 4 του άρθρου 22 του Συντάγματος, ορίζεται ότι: «Οποιαδήποτε μορφή αναγκαστικής εργασίας απαγορεύεται. Ειδικοί νόμοι ρυθμίζουν τα σχετικά με την επίταξη προσωπικών υπηρεσιών σε περίπτωση πολέμου ή επιστράτευσης ή για την αντιμετώπιση αναγκών της άμυνας της Χώρας ή επείγουσας κοινωνικής ανάγκης από θεομηνία ή ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία…». Εξ άλλου, στο άρθρο 23 του Συντάγματος ορίζονται και τα εξής: «1. Το Κράτος λαμβάνει τα προσήκοντα μέτρα για τη διασφάλιση της συνδικαλιστικής ελευθερίας και την ανεμπόδιστη άσκηση των συναφών μ΄ αυτή δικαιωμάτων εναντίον κάθε προσβολής τους, μέσα στα όρια του νόμου.  Η απεργία αποτελεί δικαίωμα και ασκείται από τις νόμιμα συστημένες συνδικαλιστικές οργανώσεις για τη διαφύλαξη και προαγωγή των οικονομικών και εργασιακών γενικά συμφερόντων των εργαζομένων… Το δικαίωμα προσφυγής σε απεργία του προσωπικού των κάθε μορφής επιχειρήσεων δημόσιου χαρακτήρα ή κοινής ωφέλειας, που η λειτουργία τους έχει ζωτική σημασία για την εξυπηρέτηση βασικών αναγκών του κοινωνικού συνόλου, υπόκειται στους συγκεκριμένους περιορισμούς του νόμου που το ρυθμίζει. Οι περιορισμοί αυτοί δεν μπορούν να φθάνουν έως την κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας ή την παρεμπόδιση της νόμιμης άσκησής του» (ΣΤΕ1623/2012) 
2. Στην υπ’ αρ. 29 Διεθνή Σύμβαση, της Γενικής Συνδιασκέψεως της Διεθνούς Οργανώσεως Εργασίας (ΔΟΕ), «περί της αναγκαστικής ή υποχρεωτικής εργασίας», που υπεγράφη στη Γενεύη, στις 23.6.1930, και κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2079/1952 (Α΄108), ορίζονται και τα εξής: «Αρθρον 1. 1. Πάν Μέλος της Διεθνούς Οργανώσεως Εργασίας επικυρούν την παρούσαν Σύμβασιν υποχρεούται όπως καταργήση την χρήσιν της αναγκαστικής ή υποχρεωτικής εργασίας υφ’ όλας αυτής τας μορφάς, εντός της βραχυτέρας το δυνατόν προθεσμίας… Αρθρον 2. 1. Εν τη εννοία της παρούσης συμβάσεως ο όρος ‘αναγκαστική ή υποχρεωτική εργασία’ δηλοί πάσαν εργασίαν ή υπηρεσίαν απαιτουμένην παρά ατόμου επ’ απειλή οιασδήποτε ποινής και δι’ ήν το εν λόγω άτομον δεν προσεφέρθη οικεία βουλήσει. 2. Οπωσδήποτε εις τον όρον ‘αναγκαστική ή υποχρεωτική εργασία’ δεν περιλαμβάνονται εν τη εννοία της παρούσης συμβάσεως: α)…β)…γ)…δ) Πάσα εργασία ή υπηρεσία απαιτουμένη εις τας περιπτώσεις ανωτέρας βίας, ήτοι εις περιπτώσεις πολέμου, καταστροφών ή απειλής καταστροφών, οίον πυρκαϊαί, πλήμμυραι, λιμοί, σεισμοί, βίαιαι επιδημίαι και επιζωοτίαι έντονοι, επιδρομαί ζώων, εντόμων ή φυτικών παρασίτων, επιβλαβών και εν γένει οιαδήποτε περίστασις θέτουσα εν κινδύνω ή απειλούσα να θέση εν κινδύνω την ζωήν ή τας ομαλάς συνθήκας διαβιώσεως του συνόλου ή μέρους του πληθυσμού. ε)…». Β) Στο ίδιο πνεύμα κινείται και η αρ. 105 Διεθνή Σύμβαση, της Γενικής Συνδιασκέψεως της Διεθνούς Οργανώσεως Εργασίας, «περί καταργήσεως της αναγκαστικής εργασίας», που υπεγράφη στη Γενεύη, στις 5.6.1957, και κυρώθηκε και από την Ελλάδα ως εσωτερικό δίκαιο με το άρθρο πρώτο του ν.δ. 4221/1961 (Α΄173).. Γ) Επιπλέον στο άρθρο 4 της Διεθνούς Συμβάσεως της Ρώμης «δια την προάσπισιν των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών» (ΕΣΔΑ), η οποία κυρώθηκε και τέθηκε εκ νέου σε ισχύ με το ν.δ 53/1974 (Α΄256), ορίζονται και τα εξής: «2. Ουδείς δύναται να υποχρεωθή εις αναγκαστικήν ή υποχρεωτικήν εργασίαν. 3. Δεν θεωρείται ως «αναγκαστική ή υποχρεωτική εργασία» υπό την έννοιαν του παρόντος άρθρου: α)… β)… γ) πάσα υπηρεσία ζητουμένη εις περίπτωσιν κρίσεων ή θεομηνιών, αι οποίαι απειλούν την ζωήν ή την ευδαιμονίαν του συνόλου. δ)…».. και η απαρίθμηση των σχετικών διεθνών συμβάσεων που έχει υπογράψει η Ελλάδα κα που ο νομικός της πολιτισμός μέχρι σήμερα θεωρούσε αναγκαίες, μπορεί να συνεχιστεί 
3. Παράλληλα στο άρθρο 41 του ειδικού νόμου 3536/2007 (Α΄42), υπό τον τίτλο «Ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών σε περίοδο ειρήνης», ορίζονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: «1. Επίταξη προσωπικών υπηρεσιών και επίταξη ακινήτων και κινητών πραγμάτων, ως μέτρα πολιτικής κινητοποίησης για την αντιμετώπιση έκτακτης ανάγκης σε περίοδο ειρήνης επιτρέπονται κατά τους όρους και προϋποθέσεις των διατάξεων του άρθρου αυτού. 2. Έκτακτη ανάγκη σε περίοδο ειρήνης, που επιβάλλει την επίταξη προσωπικών υπηρεσιών, είναι κάθε αιφνίδια κατάσταση, η οποία απαιτεί τη λήψη άμεσων μέτρων προς αντιμετώπιση αμυντικών αναγκών της Χώρας ή επείγουσας κοινωνικής ανάγκης από κάθε μορφής απειλούμενη φυσική καταστροφή ή ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία. Έκτακτη ανάγκη σε περίοδο ειρήνης, που επιβάλλει την επίταξη ακινήτων και κινητών πραγμάτων, είναι κάθε άμεση κοινωνική ανάγκη που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη ή υγεία. 3…4…5…6. Όποιος καλείται να προσφέρει τις υπηρεσίες του ή ακίνητο ή κινητό πράγμα κατά τις διατάξεις του άρθρου αυτού και είτε αρνείται να παραλάβει το σχετικό φύλλο επίταξης είτε αρνείται ή παραλείπει να εκτελέσει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την επίταξη, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών. 7. Οι διατάξεις ιδίως των άρθρων 2 παρ. 5, 18, 19, 22 και 23 του ν.δ. 17/1974 δεν εφαρμόζονται εφεξής για την αντιμετώπιση έκτακτης ανάγκης σε καιρό ειρήνης, εφόσον έρχονται σε αντίθεση προς τις διατάξεις αυτού του άρθρου. Επίσης δεν εφαρμόζεται και κάθε άλλη διάταξη που είναι αντίθετη προς τις διατάξεις αυτού του άρθρου.». Εξάλλου, στο ν.δ. 17/1974 «περί πολιτικής σχεδιάσεως εκτάκτου ανάγκης» (Α΄236) όπως αυτό ισχύει σήμερα, ορίζεται ότι «ως πολιτική κινητοποίησις νοείται η μετάπτωσις των πολιτικών δυνάμεων εκ της καταστάσεως ειρήνης εις πολεμικήν τοιαύτην ή εις κατάστασιν αντιμετωπίσεως των εκτάκτων εν ειρήνη αναγκών…» (άρθρο 2 παρ. 3) 

Ας μας τεκμηριώσει η κυβέρνηση ποιές από τις ορισμένες περιοριστικά συνθήκες που προβλέπει όλο το παραπάνω ισχύον νομικό θεσμικό πλαίσιο συντρέχουν σήμερα ώστε να προχωρήσει στην απειλητική πέρα από κάθε έννοια Δημοκρατικής νομιμότητας επίταξη των υπηρεσιών των εκπαιδευτικών και ποιές συνθήκες της επιβάλλουν την παραβίαση των Διεθνούς Δικαίου που η Βουλή των Ελλήνων με ισχύουσες μέχρι σήμερα αποφάσεις της, έχει επικυρώσει ως εσωτερικό δίκαιο. 

Ας μας πει η κυβέρνηση πότε έκανε και πώς έκανε ουσιαστικό διάλογο με την ΟΛΜΕ για να στηρίξει τον εκπαιδευτικό, την ψυχή του δημόσιο σχολείου, αν τον εμψύχωσε, τον ενδυνάμωσε, τον επιμόρφωσε, του έδωσε τα υλικά και τις υποδομές να διδάξει τους μαθητές του, που τελικά δίδαξε βέβαια μέσα από την ψυχή του! 

Ας μας πει η Κυβέρνηση αν έχει την πολιτική βούληση να στηρίξει το κοινωνικό δικαίωμα στο δημόσιο δωρεάν σχολείο ή το θεωρεί εμμονή από πλευράς ΟΛΜΕ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ και προτιμά να μας συμπαρασύρει όλους, εκπαιδευτικούς, γονείς, παιδιά-αυριανούς γονείς και πολίτες αυτής της χώρας στον κατήφορο της Δημοκρατίας, που αυτή επέλεξε!

Βούλα Φιριπή

Σε επιστράτευση των εκπαιδευτικών θα προχωρήσει η κυβέρνηση. Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του πατρίου εδάφους.

Αρθρογράφος: πιτσιρίκος

Στους δασκάλους μου

πιτσιρίκος

Σε επιστράτευση των εκπαιδευτικών θα προχωρήσει η κυβέρνηση. Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του πατρίου εδάφους.

 

Η επιστράτευση των εκπαιδευτικών θα γίνει μόλις επιδοθεί η απόφαση της ΟΛΜΕ για απεργία μέσα στις εξετάσεις, αν και υπήρξε η σκέψη να επιστρατευθούν οι καθηγητές πριν ανακοινώσουν την απεργία και να επιστρατευθούν και οι μαθητές και να δώσουν Πανελλαδικές σήμερα -όλα τα μαθήματα-, ώστε να μην υπάρχει κανένα πρόβλημα.

 

Εν τω μεταξύ, όλα τα καθεστωτικά ξεπουλημένα σκυλιά των ΜΜΕ επιτίθενται με λύσσα στους εκπαιδευτικούς και μιλάνε για το δικαίωμα των παιδιών να δώσουν εξετάσεις για να περάσουν σε πανεπιστήμια που μοιράζουν χαρτιά χωρίς κανένα αντίκρυσμα και να οδηγηθούν στην ανεργία ή στην σκλαβιά.

 

Φυσικά, τα δικά τους παιδιά πάνε σε ιδιωτικά σχολεία και σπουδάζουν ή θα σπουδάσουν στο εξωτερικό γιατί δεν καταδέχονται να τα στείλουν μαζί με τα υπόλοιπα για τα οποία κόβουν φλέβες αυτές τις ημέρες, αν και στην πραγματικότητα τα έχουν γραμμένα στ’ αρχίδια τους.

 

Και όλοι μιλούν για τις Πανελλαδικές εξετάσεις -σαν οι εξετάσεις να είναι ο προορισμός της εκπαίδευσης και όχι η μόρφωση-, και κανείς δεν λέει πως όλο το σύστημα της εκπαίδευσης είναι εντελώς για τον πούτσο , αφού κατάφεραν να μετατρέψουν τους δασκάλους σε υπαλληλάκους και τους μαθητές σε ζόμπι.

 

Οι δάσκαλοι είναι αυτοί που χτίζουν μια ανθρώπινη κοινωνία, κάνουν το σημαντικότερο -μαζί με τους γιατρούς- λειτούργημα, αλλά τους έκαναν αξιολύπητα ανθρωπάκια που αναγκάζονται να γίνουν αρπακτικά για να επιβιώσουν, ενώ όσοι αρνούνται να υποταχθούν στα κελεύσματα των καιρών και τους νόμους της αγοράς, και προσπαθήσουν να παραμείνουν άνθρωποι και Δάσκαλοι, θα σαλτάρουν ή θα πεθάνουν πριν από την ώρα τους από τους καρκίνους.

 

Κι αντί μια ολόκληρη κοινωνία να είναι στα κάγκελα και να στέκεται στο πλευρό των εκπαιδευτικών με τους οποίους τα παιδιά τους περνάνε περισσότερο χρόνο απ’ ότι με τους ίδιους -και, άρα, είναι προς το συμφέρον σου, φτωχέ μαλάκα, αυτοί οι άνθρωποι να ζουν αξιοπρεπώς-, ακούς να αναπαράγονται σχεδόν από όλους οι απίστευτες μαλακίες των ξεπουλημένων τηλεδημοσιογράφων για τις λίγες ώρες που δουλεύουν οι καθηγητές, λες και δεν πήγαμε όλοι στο σχολείο και δεν ξέρουμε από τη δική μας εμπειρία πως δάσκαλοι και καθηγητές δεν έχουν μόνο τις ώρες διδασκαλίας αλλά ένα σωρό άλλες εργασίες και υποχρεώσεις μέσα στο σχολείο αλλά και στο σπίτι τους.

 

Και αυτοί που είναι άνεργοι είναι έξαλλοι με τους καθηγητές που τολμούν να απεργήσουν για να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, ενώ κι αυτοί που έχουν ακόμα δουλειά είναι επίσης έξαλλοι που οι καθηγητές τολμούν να κάνουν αυτό που θα έπρεπε να κάνουν όλοι οι εργαζόμενοι, αλλά δεν πειράζει, αφού, όταν θα είναι όλοι άνεργοι, δεν θα απεργεί κανείς και θα είναι όλοι οι Έλληνες ευχαριστημένοι.

 

Και η κάθε επαγγελματική και κοινωνική ομάδα παίζει το παιχνίδι του σάπιου συστήματος και στρέφεται κατά της άλλης και προσπαθεί να την τραβήξει κι αυτήν προς τα κάτω, αντί να ακολουθήσει αυτήν που δίνει τον αγώνα της για αξιοπρέπεια.

 

Αλλά εγώ, φτωχέ μαλάκα, που στη ζωή μου, εκτός από τους γονείς μου, δεν αγάπησα κανέναν όσο αγάπησα πέντε έξι Δασκάλους που με ξεστράβωσαν και μου άνοιξαν πόρτες και παράθυρα και προσπάθησαν να με πείσουν πως έχω κι εγώ κάποια αξία σε αυτή τη ζωή -και θα τους είμαι αιώνια ευγνώμων γι’ αυτό- έχω να σου πω πως, όταν σε έκαναν να πιστέψεις πως ένας Δάσκαλος είναι ένας ξεφτίλας και ένας τίποτα μπροστά στους οικονομικούς νταβατζήδες, τους Πρετεντέρηδες, τα ξέκωλα και τα λαμόγια που έχουν κατακλύσει τον τόπο, τελείωσες σαν άνθρωπος.

 

Οπότε, ζήσε τώρα μέσα στη σκλαβιά και στον βούρκο, και ρίξε εκεί και τα παιδιά σου που τόσο πολύ τα αγαπάς.

 

Εγώ θα είμαι πάντα με τους Δασκάλους γιατί μου έδειξαν τον ουρανό.

 

http://pitsirikos.net/

ΠΛΗΡΕΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ και ΕΝΙΣΧΥΤΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

ΦΙΡΙΠΗ Ε.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
ΝΟΜΙΚΟΣ ΠΕ13
ΑΙΡΕΤΟΣ ΑΠΥΣΔΕ Κ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ 

ΠΛΗΡΕΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ και ΕΝΙΣΧΥΤΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ 

Λίγους μήνες πριν το τέλος της σχολικής χρονιάς, αντί το Υπουργείο Παιδείας να ενισχύσει την εκπαιδευτική διδασκαλία μέσα στα σχολεία, θυμήθηκε ξαφνικά, χωρίς κανένα ορθολογικό προγραμματισμό την ενισχυτική διδασκαλία, θεσμό που αντί να ενισχύσει κατήργησε χωρίς να υπολογίσει το κοινωνικό κόστος και βέβαια είχε απαξιώσει και όσο καιρό προσπαθούσε ακόμη να λειτουργήσει. Θυμόμαστε όλοι ότι φτάναμε το Νοέμβριο για να λειτουργήσουν τα τμήματα της ενισχυτικής και πρόσθετης διδακτικής στήριξης , τους αδιαφανείς τρόπους πρόσληψης των ωρομισθίων εκπαιδευτικών και βέβαια δεν ξεχνάμε ότι μέχρι και σήμερα παραμένουν απλήρωτοι οι υπεύθυνοι των προγραμμάτων για τα δύο τελευταία έτη λειτουργίας τους.

Οι εξηγήσεις για την αναβίωση του θεσμού μπορεί να είναι πολλές, καλόπιστες και μη. Αλλά δημιουργείται το εύλογο ερώτημα πώς και από πού το Υπουργείο διαθέτει κονδύλια, για την κατά τα άλλα επιθυμητή ενισχυτική διδασκαλία των παιδιών, όταν ακόμη και σήμερα έχουμε κενά εκπαιδευτικών στα σχολεία, όταν προσλαμβάνει με το σταγονόμετρο αναπληρωτές καθηγητές, όταν υποχρεώνει σε υπερωρίες, όταν με το μαχαίρι στο λαιμό μετακινεί εκπαιδευτικούς εν μέσω σχολικής χρονιάς, πέρα από κάθε παιδαγωγική και εκπαιδευτική λογική για να καλύψουν ώρες εκπαιδευτικών, που για οποιονδήποτε ανθρώπινο λόγο χρειάστηκε να πάρουν άδεια και να αφήσουν τα ωράριά τους. Με ποιά λογική το Υπουργείο «νύπτει τας χείρας του» σε αυτές τις περιπτώσεις και αφήνει Διευθύνσεις και ΠΥΣΔΕ να βρούν λύσεις από το πουθενά διαλύοντας σχολεία, ζωές ανθρώπων και κυρίως μαθητών, που βλέπουν τους δασκάλους- καθηγητές τους να τους εγκαταλείπουν για να καλύψουν ώρες αλλού και άλλους άγνωστους μέχρι σήμερα καθηγητές να τους αναλαμβάνουν αρχές Μαρτίου. Για άλλη μία φορά το Υπουργείο δείχνει πόσο μακρυά είναι από την παιδαγωγική διαδικασία που καλείται φεύ να υπηρετήσει. Για άλλη μία φορά το Υπουργείο επιβεβαιώνει πόσο δεν αντιλαμβάνεται το ρόλο του εκπαιδευτικού μέσα στην τάξη και ποιές διεργασίες επιτελούνται μέσα σ΄αυτήν για να αναστηθούν παιδιά και αυριανοί πολίτες αυτής της χώρας.

Η εκπαιδευτική κοινότητα πάντοτε ήταν υπέρ των θεσμών που ενισχύουν και βοηθούν τα παιδιά των πάρα πολλών πλέον φτωχών οικογενειών της χώρας και ήταν πάγιο αίτημά της η ενίσχυση αυτών των θεσμών με διαφανείς διαδικασίες και ορθολογικό προγραμματισμό στη λειτουργία τους. Είναι όμως πριν από όλα αδήριτη ανάγκη η ενίσχυση του δημόσιου δωρεάν σχολείου με όποιο κόστος κι αν αυτό έχει, ώστε τουλάχιστον να τηρούνται τα προγράμματα σπουδών όλων των βαθμίδων και τάξεων, ώστε η παιδεία να συνεχίζει να είναι δημόσιο κοινωνικό αγαθό, όπως το ΣΥΝΤΑΓΜΑ αυτής της χώρας επιτέλους ορίζει.

Θεσσαλονίκη 1.3.2013

Φιριπή Ε. Παρασκευή
Αιρετός ΑΠΥΣΔΕ Κ. Μακεδονίας

ΑΣ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΚΥΡΙΟΙ ΜΕ ΤΑ ΕΚΚΡΕΜΗ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ

Φιριπή Ε. Παρασκευή 

Αιρετός ΑΠΥΣΔΕ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ 

ΑΣ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΚΥΡΙΟΙ ΜΕ ΤΑ ΕΚΚΡΕΜΗ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ 

Με την ΔΙΔΑΔ-ΔΙΠΙΔΔ/οικ. 26188 Εγκύκλιο του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ & ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ , που εκδόθηκε σε εφαρμογή της παρ. 2 του άρθρου πρώτου του ν.4093/2012 «Έγκριση Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοριονομικής Στρατηγικής 2013-2016, Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του ν. 4046/2012 και του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016», Προσωπικού κλήθηκαν άμεσα οι Διευθύνσεις Διοικητικού/Προσωπικού του συνόλου Φορέων και υπηρεσιών του Δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, όπως μέσα σε πέντε μέρες από τη δημοσίευση του ως άνω νόμου να αποστείλουν κατάλογο ονομάτων των υπαλλήλων, οι οποίοι κατά τα προβλεπόμενα τίθεντο σε αργία, με την υπενθύμιση ότι η θέση σε καθεστώς αργίας επέρχεται αυτοδίκαια με τη δημοσίευση του νόμου. 

Παρά τα σημεία αντισυνταγματικότητας του νόμου και της πλήρους κατάλυσης της ασφάλειας δικαίου για τον καθένα από εμάς , πρώτα ως Ελληνες πολίτες και δεύτερον ως εκπαιδευτικοί, όπως και σε πολλά κείμενα- παρεμβάσεις έχουν επισημανθεί, το μέτρο εφαρμόστηκε άμεσα και πολλοί συνάδελφοι μαζί με τις οικογένειές τους έχουν βρεθεί εδώ και δύο μήνες σε δεινή οικονομική και ψυχολογική κατάσταση, χωρίς κανένα σημάδι για το πότε θα τελειώσει ο Γολγοθάς που ανεβαίνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι. Πρέπει να σημειώσουμε ότι πολλοί συνάδελφοι βρέθηκαν σε αυτήν την κατάσταση, λόγω της καθυστέρησης διεκπεραίωσης των πειθαρχικών διαδικασιών που βρίσκονταν σε εκκρεμότητα σε βάρος τους, πριν την ψήφιση του μέτρου, καθυστέρηση για την οποία δεν υπέχουν οι ίδιοι καμία ευθύνη, και βέβαια δεν μπορεί να ξεπεραστεί με τίποτα το γεγονός, ότι το μέτρο της αυτοδίκαιης θέσης σε αργία επεβλήθη με αναδρομική ισχύ, ως προκαταβολή ποινής σε ένα πειθαρχικό αδίκημα, το οποίο ακόμα είναι υπό διερεύνηση και δεν έχει καν κριθεί σε πρώτο βαθμό. Το περίφημο τεκμήριο αθωότητας του ποινικού δικαίου «πήγε περίπατο» παρέα με την πρόβλεψη του Συντάγματος ότι «αναδρομικότητα ποινικού νόμου απαγορεύεται ρητά». Όλα αυτά σε συνδυασμό με την κάθε άλλο παρά αθώα αφαίρεση των πειθαρχικών υποθέσεων από την αρμοδιότητα των ΠΥΣΔΕ και την ανάθεσή τους σε πρώτο βαθμό στα περίφημα πειθαρχικά συμβούλια με τη συμμετοχή ενός Δικαστού, ενός Δικαστικού Αντιπροσώπου του Νομικού Συμβουλίου του κράτους και ενός μέλους της Διοίκησης σε επίπεδο Διευθυντή εκπαίδευσης, τα οποία ήδη συγκροτήθηκαν, και βέβαια την εφαρμογή του νέου πειθαρχικού δικαίου, επιδεινώνουν ακόμη περισσότερο τη θέση των συναδέλφων οι υποθέσεις των οποίων εκκρεμούν και από ο,τι φαίνεται θα εκκρεμούν ακόμη για καιρό. 

Ωστόσο δίπλα μας ανθρώπινα δράματα εξελίσσονται, με όλους εμάς θεατές ανήμπορους να βοηθήσουμε το συνάδελφο να σταθεί όρθιο, να περισώσει την ανθρώπινη αξιοπρέπειά του. Είναι άμεση ανάγκη όλα τα θεσμικά αρμόδια όργανα να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να τελειώνουν με όσα πειθαρχικά βρίσκονται σε εκκρεμότητα. Είναι άμεση ανάγκη να κατανοήσουμε όλους αυτούς τους ανθρώπους και όσα υφίστανται. Η ανθρώπινη αξία είναι αξίωμα που πρέπει να γίνει σεβαστό από όλους και να αποκατασταθεί άμεσα. Αλλιώς, όλοι είμαστε συνυπεύθυνοι ηθικά και νομικά. 

ΦΙΡΙΠΗ Ε. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, Εκπαιδευτικός/Νομικός 

ΑΙΡΕΤΟΣ ΑΠΥΣΔΕ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ 

εκπροσ. ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙ

    Θεσσαλονίκη 12.2.2013 

Αξιολόγηση - Χειραγώγηση των Εκπαιδευτικών και Κατάλυση του Κοινωνικού Αγαθού της Παιδείας

Σύνταγμα της Ελλάδας, Αρθρο16 «Η τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες, η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί υποχρέωση του Κράτους»

Το δικαίωμα στην Παιδεία αποτελεί αναμφισβήτητα κορυφαίο κοινωνικό δικαίωμα, η διασφάλιση του οποίου αποτελεί δείκτη πολιτισμού και ύπαρξης κοινωνικού κράτους σε μια δημοκρατική χώρα.

Η τρικομματική κυβέρνηση της κοινωνικής συμφοράς, σε αγαστή σύμπνοια με τους μέντορες των μνημονίων, περιφρονώντας βασικές αρχές του Συντάγματος και καταπατώντας τα δικαιώματα του λαού αυτής της χώρας, με τις πολιτικές της έχει στοχοποιήσει το δημόσιο σχολείο και τους εκπαιδευτικούς, και, ας μην εθελοτυφλούμε, τα ίδια τα παιδιά μας.

Σε εφαρμογή των όσων προβλέπονται από το νόμο 4024/2011, και έχοντας ήδη στρώσει το δρόμο με τα προσκείμενα σ’ αυτήν ΜΜΕ-διάβαζε παραπληροφόρησης- προωθεί Προεδρικό Διάταγμα για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού, μέσα από την οποία επιδιώκει τάχα «τη βελτίωση της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας της εκπαίδευσης», σύμφωνα με την αγοραία ρητορική των νεοφιλελεύθερων θεωρητικών του «ανταγωνιστικού σχολείου».

Η πολιτική της κυβέρνησης σχετικά με την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, αν και παλαιάς δικομματικής κοπής, δεν είναι τυχαίο ότι νεκρανασταίνεται σήμερα. Την επικαιροποιούν οι βάρβαρες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, που οι συμπράττοντες στην παρούσα κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» συνδιαμορφώνουν παρά την κοινωνική κατακραυγή.

Ενεργοποιούν την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, χωρίς, φυσικά, να «αξιολογήσουν» τις δικές τους καθοριστικές ευθύνες για την άθλια κατάσταση που επικρατεί στη Δημόσια Εκπαίδευση: Σχολεία που λειτουργούν με ελάχιστους οικονομικούς πόρους, με δεκάδες κενά εκπαιδευτικών και συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων, με περικοπές προγραμμάτων σπουδών και με ανάθεση υποχρεωτικών υπερωριών στους εκπαιδευτικούς, με άθλιες κτηριακές και τεχνολογικές υποδομές, με 30αρια τμήματα μαθητών και προγράμματα σπουδών, που οδηγούν στην κατάρτιση αλλά όχι στη μόρφωση του μαθητή, με μαθητές που κρυώνουν και υποσιτίζονται και εκπαιδευτικούς σε ταπείνωση και οικονομική εξαθλίωση.

Ας τολμήσει το Υπουργείο Παιδείας να αξιολογήσει πρώτα και κύρια και να θέσει σε δημόσια διαβούλευση τί προσέφεραν στο μαθητή και πόσο κόστισαν στην ελληνική οικογένεια οι αλλεπάλληλες αλλαγές του στα προγράμματα σπουδών και στον σχεδιασμό των σχολείων, οι αλλεπάλληλες αλλαγές στην ταλαίπωρη Τεχνική Εκπαίδευση με τα μηδενικά μέσα και εφόδια για την εκπαίδευση των μαθητών της, η κατάργηση της Ενισχυτικής Διδασκαλίας και της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης, οι αλλεπάλληλες, αλλοπρόσαλλες αλλαγές στο σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ-ΤΕΙ και στη βαθμολόγηση των μαθητών.

Η υποβάθμιση όμως του δημόσιου σχολείου για το Υπουργείο Παιδείας δεν οφείλεται παρά μόνον στο μάχιμο εκπαιδευτικό, που η αξιολόγησή του σε παιδαγωγικό και διοικητικό επίπεδο αποτελεί την «πανάκεια» για τη βελτίωση της εκπαίδευσης. Ο εκπαιδευτικός θα αξιολογηθεί παιδαγωγικά από το σχολικό σύμβουλο της ειδικότητάς του και διοικητικά από τον εκάστοτε διευθυντή του.

Ας δούμε ποια είναι τα θεσμικά όργανα που θα αξιολογήσουν το συνάδελφό τους, ποιος είναι καθένας από αυτούς και ποια η πορεία και προσφορά του στην Εκπαίδευση, πώς και με ποια εχέγγυα και κριτήρια εξελέγησαν οι ίδιοι. Ας δούμε ποιά επιμόρφωση προσφέρθηκε στον εκπαιδευτικό στη διάρκεια εκπαίδευσης της σταδιοδρομίας του, τόσο στο επιστημονικό του πεδίο, όσο και σε επίπεδο παιδαγωγικής προσαρμοσμένης κάθε φορά στα νέα κοινωνικά δεδομένα και τη νέα σύνθεση του ελληνικού σχολείου.

Ας δούμε ποιό είναι σήμερα το καθεστώς που επέβαλε ή διατηρεί η παρούσα κυβέρνηση σε σχέση με τις εκπαιδευτικές άδειες των εκπαιδευτικών για την αναβάθμιση των επιστημονικών τους γνώσεων. Ας δούμε ποια καινούρια σχολικά βιβλία προσέφερε το Υπουργείο Παιδείας ή «φωτοτυπίες» ως υλικό διδασκαλίας και εκπαίδευσης εκπαιδευτικών και μαθητών. Ας δούμε ποιες υλικοτεχνικές υποδομές προσφέρθηκαν στο συνάδελφο για την αναβάθμιση της καθημερινής διδασκαλίας του.

Και βέβαια η αξιολόγηση όπως σχεδιάζεται από το υπουργείο δεν σταματά στην περιβόητη «αναβάθμιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας». Η προωθούμενη αξιολόγηση των εκπαιδευτικών δεν στρώνει μόνο το δρόμο στη μισθολογική καθήλωση των εκπαιδευτικών, στο όνομα της εξόφλησης των δανείων της χώρας, αλλά και στην απόλυση του εκπαιδευτικού, όταν οι «εγνωσμένων πολιτικών-εκπαιδευτικών φρονημάτων» αξιολογητές του τον θεωρήσουν «ανεπαρκή»(;) για δεύτερη φορά.

Ταυτόχρονα και παράλληλα με το ήδη εφαρμοζόμενο νέο Πειθαρχικό Δίκαιο των Δημοσίων Υπαλλήλων, το οποίο καταργεί βασικές αρχές του Συνταγματικού και Ποινικού Δικαίου της χώρας, το Υπουργείο Παιδείας επιδιώκει να χειραγωγήσει τον εκπαιδευτικό: από δάσκαλος του πνεύματος και της ψυχής των μαθητών καταντά ένας σκυμμένος, φοβισμένος υπάλληλος, πρόθυμος να εξυπηρετήσει αυτό που η οικονομία της αγοράς θέλει να προσφέρει στους αυριανούς πολίτες της χώρας, ένα μάθημα πιστής εφαρμογής όσων αποφασίζουν άλλοι ερήμην και εις βάρος του λειτουργήματός του.

Το Υπουργείο κτυπά επίσης το κυρίαρχο όργανο του σχολείου, το Σύλλογο Διδασκόντων και αναδεικνύει σε κυρίαρχο όργανο το διευθυντή - manager, κατά τα αγοραία πρότυπα αξιολόγησης των διευθυντών των επιχειρήσεων και όχι των σχολικών μονάδων.

Στην πραγματικότητα η αξιολόγηση όπως αυτή που προωθεί το Υπουργείο Παιδείας δεν είναι παρά το όχημα για να χτυπηθεί ό,τι απέμεινε από το δημόσιο δωρεάν σχολείο, αυτό που σπούδασε πολλούς από αυτούς που σήμερα μας τυραννούν και επιδιώκου την κατάλυσή του. Το ζητούμενο για το Υπουργείο δεν είναι ένα δημόσιο σχολείο που θα αμβλύνει τις κραυγαλέες πλέον κοινωνικές ανισότητες. Αντίθετα θέλει να ρίξει στο κοινωνικό περιθώριο και να οδηγήσει εκτός σχολείου τα παιδιά των φτωχών οικογενειών, όπως ήδη συμβαίνει σε όσες χώρες εφαρμόστηκε η νεοφιλελεύθερης έμπνευσης αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των σχολικών μονάδων. Στόχος του Υπουργείου Παιδείας είναι η ενδυνάμωση της ιδιωτικής εκπαίδευσης και η επέκταση της παραπαιδείας σε όλες τις βαθμίδες, ώστε η ιδιωτική πρωτοβουλία να υποκαταστήσει το κοινωνικό κράτος, που αποτελεί συνταγματική υποχρέωση των κυβερνήσεων αλλά στοιχίζει και δεν αποφέρει κέρδη στους εκλεκτούς του συστήματος.

Οι εκπαιδευτικοί δεν θα γίνουν το άλλοθι για τη συρρίκνωση του δημόσιου σχολείου. Η ΟΛΜΕ και το ΚΕΜΕΤΕ έχουν καταθέσει προτάσεις για τη στήριξη του δύσκολου έργου του εκπαιδευτικού. Η τρικομματική κυβέρνηση, αν ήθελε να αφουγκραστεί την υπαρξιακή αγωνία της σχολικής κοινότητας, σ αυτήν την αδήριτη ανάγκη στήριξης θα έπρεπε να απαντήσει.

Oι θέσεις τις οποίες διαμόρφωσε η ΟΛΜΕ για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου ήδη από το 8ο Συνέδριό της συναντούν ευρύτατη αποδοχή και επιβεβαιώνονται από τα πορίσματα των ευρωπαϊκών συνδικάτων και του Συμβουλίου της Eυρώπης (Δελτίο OΛME, τεύχος 618, Φεβρουάριος ’91). Σύμφωνα με την απόφαση του 8ου συνεδρίου της ΟΛΜΕ,

«η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου στοχεύει στην αναμόρφωση της σχολικής ζωής σε μία κατεύθυνση χειραφέτησης των δρωσών κοινωνικών δυνάμεων, στον εκδημοκρατισμό του εκπαιδευτικού συστήματος, στη μορφωτική – παιδαγωγική ενίσχυση της εκπαιδευτικής πράξης, στη διαρκή επιστημονική ανανέωση του γνωστικού περιεχομένου, στην κοινωνιολογική αποτίμηση της εκπαιδευτικής λειτουργίας, στην προώθηση των στόχων του κλάδου μας. .. .οι θέσεις συνδέονται με τη συνολική επανεξέταση και διαπραγμάτευση του πλαισίου που ρυθμίζει το περιεχόμενο, την οργάνωση και τη διοίκηση του εκπαιδευτικού συστήματος. Στα πλαίσια αυτής της συνολικής επαναδιαπραγμάτευσης, αντιλαμβανόμαστε την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού ως μία διαδικασία αποκεντρωμένη και συλλογική, στα πλαίσια της σχολικής μονάδας. Kάθε σχολείο αποτελεί ιδιαίτερη εκπαιδευτική μονάδα με ιδιαιτερότητες υποδομής, με τους δικούς της κοινωνικούς και πολιτισμικούς προσδιορισμούς και με τους δικούς της φορείς, που συμμετέχουν άμεσα ή έμμεσα στην εκπαιδευτική διαδικασία.» 

Οι μάχιμοι εκπαιδευτικοί αξιολογούνται ήδη καθημερινά από το περιβάλλον του σχολείου και, κατά κύριο λόγο, από τους μαθητές/τριές τους. Επιπλέον αυτό που θα έπρεπε να γνωρίζουν οι κρατούντες, αν είχαν σχέση με τη σχολική ζωή, είναι ότι εδώ και χρόνια το δημόσιο σχολείο υπάρχει και εκπληρώνει τον κοινωνικό-μορφωτικό του ρόλο αποκλειστικά και μόνο χάρη στον πατριωτισμό των κακοπληρωμένων-κατασυκοφαντημένων εκπαιδευτικών, που καθημερινά δίνουν την ψυχή τους στους μαθητές τους.

ΦΙΡΙΠΗ Ε. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 

ΑΙΡΕΤΟΣ ΑΠΥΣΔΕ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ 

Εκπρ. ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ

Μαρξισμός και Ελεύθερο Λογισμικό

Πρόκειται για το δεύτερο μέρος του δοκιμίου του Raoul Victor που δημοσιεύθηκε στη λίστα του oekonux και μετέφρασε στην ελληνική γλώσσα ο Δημήτρης Παλαιοκώστας.

Θα ασχοληθώ με τρία ερωτήματα Σε ποιο βαθμό ο Μαρξισμός επιβεβαιώνεται από την πραγματικότητα του ελεύθερου λογισμικού; Σε ποιο βαθμό ο Μαρξισμός αμφισβητείται από αυτή την πραγματικότητα; Ποια σχέση υπάρχει μεταξύ της πάλης των τάξεων και του ελεύθερου λογισμικού;

Αρχικά θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις σε ότι αφορά το νόημα που προσδίδω στις έννοιες: Ελεύθερο λογισμικό και Μαρξισμός.

Με τον όρο ελεύθερο λογισμικό αντιλαμβάνομαι μία «ηθική» με συγκεκριμένη στάση απέναντι στο λογισμικό. Καταγράφω τέσσερα χαρακτηριστικά 1. Δεν υπόκειται σε εμπορικές σχέσεις αγοραστή/πωλητή 2. Δεν έχει πατρίδα 3. Η συνεργασία αποτελεί τη βάση της δραστηριότητας 4. Η ικανοποίηση της προσφοράς προς την κοινότητα αποτελεί στόχο της παραγωγής

Ο Μαρξισμός είναι σαφώς πιο δύσκολο να κωδικοποιηθεί. Ο Raymond Aron συνήθιζε να λέει ότι ο Μαρξισμός έχει την ιδιαιτερότητα ότι μπορεί να εξηγηθεί σε 5 λεπτά , 5 ώρες , 5 χρόνια ή μισό αιώνα. Εδώ θα ήθελα να κάνω δύο παρατηρήσεις.